بررسی تاثیر تحریمهای اقتصادی بر اشتغال در ایران با استفاده از روش کنترل ترکیبی
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
2 دانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
3 استادیار گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
doi
10.22034/epj.2022.19065.2358چکیده
امروزه مسئله اشتغال و دستیابی افراد به شغل مورد نظر از اهداف کلان توسعه و از دغدغههای اصلی سیاستگذاران و اقتصادانان هر کشور میباشد، به طوری که دولتها با برنامهریزی کلان دستگاههای مختلف میتوانند زمینه فرصتهای شغلی متناسب را فراهم نمایند. همچنین ایجاد اشتغال یکی از مهمترین استراتژیهای کاهش فقر و بهبود زندگی در کشورهای مختلف به دنبال ایجاد درآمد و افزایش تقاضا برای کالا و خدمات و در نتیجه افزایش اشتغال میباشد. امروزه با پیشرفت علم و فناوری و تخصصی شدن مسئله اشتغال، چشم انداز اشتغال در بیشتر کشورهای در حال توسعه از جمله ایران به صورت یک معضل بزرگ و اساسی درآمده است. از آنجا که یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار بر اشتغال ایران طی سالیان اخیر، تحریمهای اقتصادی میباشند و با توجه به اینکه روش کنترل ترکیبی (SCM) به ما این امکان را میدهد تا اشتغال ایران ترکیبی را در غیاب تحریمها محاسبه کنیم، به همین دلیل در مطالعه حاضر از روش کنترل ترکیبی برای بررسی اثر تحریمهای اقتصادی اعمال شده توسط ایالات متحده بر اشتغال ایران بین سالهای 1991 تا 2020 استفاده شده است. و از طریق SCM تفاوت اشتغال بین کشور تحت درمان (ایران) و ترکیبی (ایران ترکیبی) تخمین زده است. نتایج این مطالعه نشان از کاهش 1438هزار نفری اشتغال در اثر تحریمها در مقایسه با وضعیت بدون تحریم دارد. به دنبال تشدید تحریمها، کاهش اشتغال به اوج خود یعنی 1966 هزار نفری در سال 2020 رسیده است. آزمونهای پلاسیبو نیز نشان از معنادار بودن نتایج در سطح 10% دارند.