ارزیابی ژئوسایتهای گردشگری با روش فاسیلوس و نیکولاس (مطالعه موردی: روستاهای بخش چهاردانگه شهرستان ساری)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آبوهواشناسی و ژئومورفولوژی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران.
4 دانشیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
چکیده
امروزه یکی از شاخصهای جذب گردشگر وجود منابع طبیعی هر کشور است که گردشگری طبیعی را در منطقه بهوجود آورده است. گردشگری طبیعی بر ژئومورفوسایتها یا مکانهای ژئومورفیک تأکید دارد که با ترکیب میراث فرهنگی و تاریخی و اکولوژیکی قابلیتهایی را درراستای برنامهریزی گردشگری پایدار عرضه میکند. بخش چهاردانگه توانایی فراوانی در جذب گردشگر روستایی دارد. در این پژوهش برای ارزیابی ژئومورفوسایتهای منطقه از نقشههای زمینشناسی و توپوگرافی و بازدیدهای میدانی و برای تجزیهوتحلیل میزان قابلیتهای ژئوتوریستی منطقه از روشهای نیکولاس و فاسیلوس استفاده شد. نتایج نشان داد از میان ژئوسایتها چشمههای بادابسورت بیشترین امتیاز را کسب کرده است. بخش چهاردانگه به شناسایی و سرمایهگذاریهای عمرانی در توسعه پایدار گردشگری و برنامهریزی جامع برای حفظ و نگهداری محوطهها نیاز دارد و باید علاوهبر ارزشهای علمی و زمینشناختی منطقه نیازهای حفاظتی و قابلیتهای کاربردی هر ژئومورفوسایت مدنظر قرار گیرد.
