مقایسه اثر تیمارهای اسید سالیسیلیک و نانو-اسیدسالیسیلیک در کاهش اثرات تنش شوری در میوه توتفرنگی رقم "کاماروزا"
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران
2 دانشیار گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه
3 دانشجوی سابق کارشناسیارشد گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران
4 استادیار گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران
5 استادیار گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران
doi
چکیده
توتفرنگی یکی از مهمترین محصولات مناطق معتدله است که به تنش شوری خیلی حساس است. با توجه به شور شدن منابع آب و خاک، امروزه اصلیترین هدف در تولید توتفرنگی غلبه بر اثرات زیانبار تنش شوری میباشد. به منظور کاهش اثرات تنش شوری روی میوه توتفرنگی رقم کاماروزا، تأثیرتیمارهای اسیدسالیسیلیک و نانو-اسیدسالیسیلیک، به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار و در شرایط هیدروپونیک بررسی شد. شوری کلریدسدیم در سه غلظت صفر، 25 و 50 میلیمولار و تیمارها در سه سطح شاهد (آب)، اسید سالیسیلیک (1 میلیمولار) و نانو-اسیدسالیسیلیک (1 میلیمولار) اعمال شدند. نتایج نشان داد که اعمال تیمارهای کلریدسدیم شاخصهای رشدی مانند طول شاخساره، وزن تر شاخساره، وزن تر ریشه و کلروفیل برگ و شاخصهای کمی و کیفی میوه شامل عملکرد بوته، وزن میوه، ظرفیت آنتیاکسیدانی و اسیدیته قابل تیتراسیون را کاهش ولی مقدار آنتوسیانین و سدیم میوه را نسبت به شاهد افزایش داد. تیمارهای اسیدسالیسیلیک و نانو اسیدسالیسیلیک اثرات تنش شوری را تعدیل نموده و جذب سدیم توسط میوه را کاهش دادند. بر اساس نتایج پژوهش حاضر تیمار نانو - اسیدسالیسیلیک موثرتر از تیمار اسیدسالیسیلیک اثرات تنش شوری در توتفرنگی رقم کاماروزا را کاهش داد.