ارتقاء روش جنینگز با استفاده از تابع درونیابی اسپلاین برای محاسبه عددی ضریب پاسخ سیستمهای یک درجه آزاد خطی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه عمران، دانشگاه قم، قم، ایران
2 دانشجوی دکتری مهندسی عمران- سازه، دانشکده فنی و مهندسی، گروه عمران، دانشگاه قم، قم، ایران
3 دانشجوی دکتری مهندسی عمران- سازه، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- سازه، دانشکده فنی و مهندسی، گروه عمران، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.48303/bese.2023.557640.1087چکیده
در این مقاله، روش جنینگز با استفاده از تابع درونیابی اسپلاین درجه سه ارتقاء یافته است. در این پژوهش، برای اینکه بتوان بهصورت مقایسهای مزیتها و معایب روش جنینگز که مبتنی بر روابط دقیق و فرض تغییرات خطی تحریک است را نسبت به روش درونیابی اسپلاین ارزیابی نمود، یک سیستم خطی یک درجه آزاد میرا تحت بارگذاری هارمونیک سینوسی در نظر گرفته شده است. مقادیر دقیق ضریب پاسخ تغییر شکل این سیستم برای فرکانسهای تحریک مختلف در دسترس است. مقادیر تقریبی ضریب پاسخ تغییر شکل این سیستم به ازای فرکانسهای مختلف تحریک با فرض درونیابی خطی تحریک و نیز با فرض درونیابی با تابع اسپلاین محاسبه گردید و با مقادیر متناظر دقیقشان مقایسه شد. این کار برای میراییهای دو، پنج، ده و بیست درصد انجام گردید. نتایج کار حاکی از آن بود که هرگاه تعداد نقاطی که موج سینوسی بهوسیله آن تقریب زده میشود کم باشد و همچنین میزان میرایی نیز پایین باشد، درونیابی با تابع اسپلاین دقت بالاتر قابل ملاحظهای نسبت به حالت درونیابی خطی دارد. لذا با توجه به اینکه در درونیابی به روش اسپلاین، پیوستگی شیب و مشتق دوم در نقاط داخلی حفظ میگردد، پیشنهاد میشود از این روش نیز برای محاسبه پاسخ دینامیکی سیستمهای خطی استفاده شود و نتایج بهدستآمده با نتایج حاصل از روش جنینگز مقایسه شود و در صورت تفاوت قابل ملاحظه در نتایج تحلیل حاصل از این دو روش، تصمیمات مناسب اتخاذ گردد.