تأثیر اسید هیومیک بر فعالیت برخی آنزیمهای آنتیاکسیدانی و متابولیتهای سازگار در توتفرنگی رقم سابرینا در شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسیارشد علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
2 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
3 استادیار گروه علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
شوری از مخربترین تنشهای غیرزنده محیطی است که میزان تولید محصولات کشاورزی را در دنیا محدود نموده است. پژوهشهای کمی درباره کاربرد اسید هیومیک و تأثیر آن بر گیاهان در شرایط تنش شوری انجام گرفته است. بهمنظور تعیین اثر اسیدهیومیک بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیکی در توتفرنگی رقم سابرینا در شرایط تنش شوری، آزمایش گلخانهای با سه فاکتور شامل دو روش کاربرد اسید هیومیک (محلولپاشی برگی و کاربرد در محیط کشت)، سه غلظت اسید هیومیک (صفر، 300 و 600 میلیگرم در لیتر) و سه سطح شوری ناشی از کلرید سدیم (صفر، 20 و 40 میلیمولار) بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش شوری، میزان قندهای محلول و پروتئین کل در مقایسه با شاهد افزایش یافت. کاربرد اسید هیومیک در غلظت 600 میلیگرم در لیتر در سطح شوری 40 میلیمولار، میزان قندهای محلول را 8/3 برابر و فعالیت آنزیمهای کاتالاز و گایاکول پراکسیداز را بهترتیب به میزان 1/4 و 5/4 برابر در مقایسه با شاهد افزایش داد. این پژوهش نشان داد که کاربرد اسید هیومیک (محلولپاشی برگی و کاربرد در محیط کشت) میتواند اثرات منفی شوری را در توت فرنگی رقم سابرینا تعدیل نماید.