ارزیابی اثر روغن سویا بر برخی شاخصهای فیزیولوژیکی مرتبط با تحمل به سرما در انگور رقم "بیدانهسفید"
نویسندگان
1 استادیار گروه مهندسی علوم باغبانی و فضای سبز دانشکده کشاورزی دانشگاه ملایر
2 فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد فیزیولوژی گیاهی دانشگاه ملایر
3 استادیار گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه ملایر
doi
چکیده
پوشاندن تاکستان یکی از روشهای رایج در افزایش تحمل تاکها نسبت به تغییرات دمایی است و روغنها از جمله ارزانترین پوششها هستند. به منظور مطالعه فیزیولوژیکی تأثیر پوشش روغن سویا بر جوانههای انگور، محلولپاشی در غلظتهای 0، 5 و 10 درصد روی انگور رقم "بیدانهسفید" درقالب طرح بلوک کامل تصادفی در اوایل پاییز و اواخر زمستان سال 1391 در سه تکرار (بلوک) و شش تاک برای هر تکرار انجام شد. نمونهبرداری در سه نوبت (ماههای دی، بهمن و اسفند) در طول زمستان و دو نوبت (مرحلههای 3-4 برگی جوانهها و آغاز شکوفایی گلها) در بهار سال 1392 انجام شد. نتایج مقایسه میانگینها نشان داد که در فصل زمستان پوشش روغن سویا تنها در ماه اسفند اثر مثبتی روی تاکها داشت و با افزایش میزان کربوهیدراتهای محلول موجب کاهش نشت الکترولیتهای جوانه نسبت به شاهد شد. در فصل بهار تیمار 5 درصد روغن سویا در مرحله 3-4 برگی جوانهها موجب افزایش محتوای پرولین و کاهش محتوای مالوندیآلدهید شد که میتواند بیانگر تأثیر مثبت این غلطت در حفاظت از غشاء در برابر دماهای پایین باشد. البته غلظت 5 درصد تأثیر منفی بر محتوای رنگیزههای فتوسنتزی داشت. در طول فصل بهار، تیمار 10 درصد روغن سویا باعث افزایش محتوای کربوهیدراتهای محلول، پروتئین و فعالیت آنزیمهای پراکسیداز، آسکوربات پراکسیداز و پلیفنل اکسیداز شد. به طور کلی نتایج نشان داد که روغن سویا برای حفاظت تاک از سرما در فصل زمستان مناسب نیست. استفاده از غلظت 5 درصد روغن سویا جهت تأخیر در شکوفایی جوانهها در بهار و فرار از سرمازدگی بهاره مناسب است اما باید همزمان با رویش جوانهها از سایر کودها جهت افزایش رنگیزهها و تقویت عملکرد تاک استفاده شود تا تأثیر منفی روغن روی کاهش رنگیزهها جبران شود.