تأثیر اسید هیومیک بر برخی ویژگیهای مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی توتفرنگی رقم سابرینا تحت شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه
2 دانشجوی سابق کارشناسیارشد علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
3 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
شوری بهعنوان یک فاکتور محیطی مهم محدود کننده تولید محصولات کشاورزی محسوب میشود. بهمنظور تعیین اثر اسید هیومیک بر برخی ویژگیهای مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی در توت فرنگی رقم سابرینا در شرایط تنش شوری، آزمایش گلخانهای با سه فاکتور شامل دو روش کاربرد اسید هیومیک (محلولپاشی برگی، کاربرد در محیط کشت)، سه غلظت اسید هیومیک (صفر، 300 و 600 میلیگرم در لیتر) و سه سطح شوری ناشی از کلرید سدیم (صفر، 20 و 40 میلیمولار) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش سطوح شوری در محلول غذایی، طول ریشه، سطح برگ، وزن تر و خشک برگ، کلروفیلa ، b و کلروفیل کل کاهش یافت. همچنین تحت تأثیر شوری، محتوای نسبی آب برگ کاهش، اما میزان نشت یونی غشاء سلولهای برگ، کارتنوئید و میزان مالوندیآلدئید افزایش یافت. تحت شرایط تنش شوری، کاربرد اسید هیومیک باعث بهبود رشد رویشی شد و میزان نشت یونی کاهش یافت. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که کاربرد تیمارهای اسید هیومیک (به ویژه غلظت 600 میلیگرم در لیتر) میتواند بعضی از اثرات منفی ناشی از تنش شوری را در توت فرنگی رقم سابرینا تعدیل نماید.