بررسی دقت روش میانگینگیری در تخمین تحریک ورودی به پی با در نظر گرفتن اثر تماس ناکامل در دیوارهها با خاک اطراف
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
2 استادیار، پژوهشکده ژئوتکنیک، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 دانشآموخته دکتری، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
10.48303/bese.2022.548337.1058چکیده
محاسبه حرکت ورودی به فونداسیون در اثر اندرکنش سختی محور یکی از مسائل چالشبرانگیز در مبحث اندرکنش خاک- سازه می باشد که با دشواریهای محاسباتی همراه است. جهت فائق آمدن بر این دشواریها، رویکردهای تقریبی در گذشته ارائه شده است که مبنای روابط آییننامههای طراحی و ارزیابی قرار گرفته است. روش میانگین گیری یکی از روش های تقریبی مرسوم برای محاسبه مؤلفه جابهجایی افقی و چرخشی وارد به پی است که مورد استفاده مهندسان طراح سازه می باشد. در گذشته تقریب قابل قبول اینروش در برآورد حرکت ورودی پیهای دارای تماس کامل با محیط اطراف مورد تأیید محققین قرار گرفته است. لیکن صحت اینرویکرد در حالت تماس ناکامل فونداسیون با خاک اطراف تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. این در حالی است که در بسیاری از رویکردهای اجرای سازهها، عدم تماس دیوارههای فونداسیون با محیط اطراف اجتنابناپذیر است. در تحقیق حاضر، میزان دقت این روش در برآورد حرکت ورودی به پیهای عمیقی که دیوارههایش با خاک اطراف تماس کامل ندارد، مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که نهتنها روش مذکور تقریبی نزدیک 30 درصد در پیش بینی اندازه مؤلفه افقی حرکت ورودی به فونداسیون دارد بلکه در برخی حالات مؤلفههای چرخشی ورودی تا 100 درصد خطا وجود دارد و این مؤلفهها بهکلی نادیده انگاشته میشود.
