فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فرآیند تمیز کاری به کمک پلاسمای الکترولیتی، یک فرآیند الکتروفیزیکی است که در آن قطعه کار رسانا در الکترولیت، غوطه ور شده و در اثر عبور جریان الکتریکی، در سطح آن پلاسما تشکیل می شود. تشکیل پلاسما موجب ایجاد ذوب موضعی در سطح، و تمیز کاری آن می گردد. در این مقاله پارامترهای مؤثر بر فرآیند تمیزکاری پلاسما، شامل جریان، ولتاژ، عرض پالس، فرکانس، دمای الکترولیت و شکل سیگنال اعمالی، بر مقدار باربرداری و زبری سطح به ‌طور تجربی مورد بررسی قرارگرفته است. شکل سیگنال‌های مورداستفاده در این مقاله به‌صورت DC، DC پالسی و AC با قطبیت نامتقارن است. پس از انجام آزمایش‌ها نتایج به کمک نرم‌افزارهای تحلیل آماری مورد بررسی قرارگرفته و روابط بین پارامترها استخراج ‌شده است. نتایج آزمون‌ها نشان می‌دهد که در فرایند تمیزکاری با جریان مستقیم، پلاسما تنها در محدوده‌ی جریان کوچکی تشکیل می‌شود. پایین‌تر از این محدوده پلاسما تشکیل نشده و بیشتر از آن نیز پلاسما آسیب جدی به قطعه کار وارد کرده و آن را ذوب می‌کند. با پالسی شدن جریان، کنترل روی فرایند بالاتر رفته و می‌توان جریان را تا حد زیادی افزایش داد. اثر جریان و زمان تمیز‌کاری نسبت به سایر پارامترها بیشتر بوده و با افزایش هرکدام از آن‌ها بر میزان باربرداری افزوده می‌شود. جریان متناوب با قطبیت نامتقارن در فرایند تمیزکاری با پلاسمای الکترولیتی از حجم باربرداری کم می‌کند. میزان زبری سطح را می‌توان با کاهش درصد روشنی پالس کاهش داد. حداکثر باربرداری در آزمونهای انجام شده 30 میلی گرم و حداقل زبری سطح بدست آمد 0.5 میکرومتر بوده است.