ارزیابی آزمایشگاهی اتصال مقطع کاهش یافته تیر در قابهای خمشی با استفاده از پیوندهای قابل تعویض I شکل
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران زلزله، گروه عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار ، گروه عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.48303/bese.2022.700020چکیده
تصال مقطع کاهش یافته تیر، پس از آسیبهای وارده به سازهها در زلزله نورثریج 1994 پیشنهاد شد. این اتصال با تشکیل مفصل پلاستیک در خارج از ناحیه اتصال تیر به ستون، خسارات ایجاد شده در چشمه اتصال را کاهش میدهد. در این تحقیق به بررسی آزمایشگاهی نوع جدیدی از اتصال با مقطع کاهش یافته که در سالهای اخیر با نام پیوندهای قابل تعویض نامگذاری شده، پرداختهایم. در بین پیوندهای طراحی شده در نمونه اول آزمایشگاهی برای کاهشیافتگی از روش برش نیمدایره در بال تیر تعویضپذیر و در نمونه دوم برای کاهش مقطع از سوراخهای دایرهای در بال نمونه استفاده شده است. بررسیها نشان داد که تمرکز تنش بالایی در ناحیه کاهشیافته رخ میدهد و سایر قسمتهای المانهای تیر و ستون بدون تنش قابل توجهی باقی خواهند ماند که این امر موجب میشود تیر پیوند بعد از وقوع زلزله قابلیت تعویض را داشته باشد. نتایج تحلیلی نشان میدهد که پیوند با کاهشیافتگی بهوسیله ایجاد سوراخ در بال دارای جذب انرژی و شکلپذیری بیشتری نسبت به پیوند با کاهشیافتگی بهوسیله برش نیمدایره در بال تیر پیوند میباشد. همچنین با توجه به میزان ماکزیمم دوران ثبت شده در نمونهها و با استناد به آئیننامههای موجود در طراحی لرزهای سازهها، میتوان بیان نمود که هر دو نمونهی بررسی شده جزو اتصالات مجاز در قاب خمشی ویژه میباشند.
