موانع و راهکارهای توسعة منابع مالی ورزش زنان در ایران
نویسندگان
1 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیتبدنی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران
2 استادیارمدیریت ورزشی، گروه تربیتبدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
3 مربی مدیریت ورزشی، گروه تربیتبدنی، واحد بروجن، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجن، ایران
doi
10.22089/smrj.2020.8249.2827چکیده
با اینکه در سال های اخیر پیشرفت های محسوسی در ورزش زنان رخ داده است، هنوز این بخش از ورزش کشور با موانعی روبه روست؛ بنابراین، این پژوهش با هدف شناسایی موانع و راهکارهای توسعة منابع مالی ورزش زنان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ نحوة گردآوری داده ها از نوع آمیختة اکتشافی (کیفی-کمّی) بود که به شکل میدانی انجام شد. جامعة آماری این پژوهش متخصصان آگاه به ورزش زنان بودند. در بخش کیفی 15 مصاحبة کیفی عمیق و نیمهساختاریافته اجرا شد و مصاحبه ها تا مرحلة اشباع نظری ادامه یافت. برمبنای مصاحبه های انجامشده، پرسشنامه ای تهیه شد و پس از اعتباریابی، در بین نمونة آماری توزیع شد. در بخش کمّی نیز از روش نمونه گیری هدفمند و دردسترس استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل داده ها از آزمون های آمار توصیفی، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. براساس یافته های این پژوهش، چهار مانع برای توسعة منابع مالی یافت شد که عبارتاند از: موانع ساختاری، مدیریتی، فرهنگی-اجتماعی و سیاسی-حقوقی. با توجه به موانع شناساییشده راهکارهایی برای توسعة ورزش زنان ارائه شده است که برخی از آنها عبارتاند از: درنظرگرفتن معافیتهای مالیاتی یا تسهیلاتی برای حامیان مالی ورزش زنان، تلاش برای ارتقای سطح رقابت های ورزشی زنان، پخش مسابقات ورزشی زنان از سیما و نظارت بر حسن اجرای قوانین موجود و تعیین معیارهایی برای سنجش پایبندی به این قوانین. زیرا، اصلاح و وضع قوانین جدید بدون وجود ضمانت اجرایی از کارآمدی لازم برخوردار نخواهد بود.
