تأثیر مرحله نموی تخمک و محلولپاشی پوترسین بر نجات جنین انگور رقم پرلت (Vitis Vinifera L.)
نویسندگان
1 1- دانشجوی سابق کارشناسی ارشد میوهکاری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
2 دانشیار پژوهشی، بخش تحقیقات باغبانی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجانغربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه
3 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
از اهداف برنامههای اصلاحی انگور میتوان به توسعهی واریتههای جدید، زودرس و بیدانه با کیفیت بالا اشاره کرد. امروزه با توسعه تکنیک کشت جنین، سرعت موفقیت در برنامههای اصلاحی انگور افزایش یافته است. در پژوهش حاضر تأثیر مرحله نموی تخمک (25، 35، 45، 55 و 65 روز پس از گردهافشانی) و غلظت محلولپاشی پوترسین (صفر، 20، 30 و 40 میلیگرم در لیتر) روی اندازه تخمک، حبه و جوانهزنی درون شیشهای جنین انگور رقم پرلت بررسی شد. محلولپاشی پوترسین در دو نوبت (14 روز قبل از باز شدن گلها و 7 روز بعد از باز شدن) گلها انجام شد. در مراحل نموی مختلف، حبهها به صورت تصادفی جمع آوری، تخمکها جدا و در محیط کشت نیچ اند نیچ حاوی 35/0 میلیگرم در لیتر اسید جیبرلیک و 1 میلیگرم در لیتر ایندول استیک اسید کشت شدند. نتایج نشان داد مرحله نموی تخمک و پیش تیمار پوترسین اثر معنیداری روی صفاتی از جمله طول و قطر تخمک، حبه و درصد جوانهزنی تخمکها دارد. بالاترین طول و قطر تخمک و حبه و همچنین بالاترین درصد جوانهزنی در محلولپاشی با 30 میلیگرم در لیتر پوترسین در 65 روز پس از گردهافشانی مشاهده شد.
