بررسی نگرش والدین به ادامة تحصیل دختران روستایی (مطالعة موردی: روستاهای شهرستان سنقروکلیایی)

نویسندگان

1 دانشیار گروه ترویج کشاورزی و توسعة روستایی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی کرمانشاه

2 دانشجوی دکتری توسعة کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی کرمانشاه

doi
10.22059/jrur.2015.56061
چکیده

پرداختن به موضوع آموزش دختران روستایی برای برنامه‏ریزی و توسعة روستایی امری ضروری است. هدف از پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر ادامة تحصیل دختران روستایی (روستاهای شهرستان سنقروکلیایی) است. جامعة ‏آماری این پژوهش، خانواده‏هایی بودند که دانش‏آموز دختر داشتند (2269N=). با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، 360 پرسشنامه با روش نمونه‏گیری تصادفی با انتساب متناسب توزیع شد و در نهایت 349 پرسشنامه تکمیل و تجزیه و تحلیل شد. ابزار اصلی تحقیق پرسشنامه‏ای بود که روایی آن را جمع متخصصان و پایایی آن را ضریب آلفای کرونباخ تأیید کرد. نتایج نشان دادند که دیدگاه والدین به تحصیل دختران منفی است. آزمون ناپارامتری من‌ویتنی مشخص کرد که نگرش والدین به ادامة تحصیل دختران در روستاهایی که دارای مدرسة راهنمایی دخترانه و دبیرستان دخترانه هستند، مثبت و در روستاهایی که فاقد این مدرسه‏ها هستند، منفی است. نتایج آزمون کروسکال والیس نیز نشان دادند، والدین با تحصیلات بالاتر، نگرش مثبتی به ادامة تحصیل فرزندان دختر خود دارند. نتایج این پژوهش می‏تواند کمک شایانی به برنامه‏ریزان روستایی برای توسعة انسانی و روستایی و آموزش روستاییان کند.