اثر شوک درآمدهای نفتی بر توان پذیری قیمت مسکن شهری در ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران

2 استادیار، گروه اقتصاد، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی

3 استادیار، گروه اقتصاد، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران. عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

doi
10.22034/epj.2020.11258.1910
چکیده

رشد سریع شهرنشینی به پدیده غالب در دنیا مبدل شده است و غفلت از وضعیت شاخص‌های توان‌پذیری قیمت مسکن شهری، می‎تواند زمینه‌ساز گسترش حاشیه‌نشینی‌ و پیامدهای منفی اجتماعی، امنیتی و فرهنگی مترتب بر آن باشد. بررسی‌ها نشان می‌‌دهد شاخص توان‌پذیری قیمت مسکن شهری در ایران، که تا قبل از سال 1381 تحت تاثیر چرخه‌های تجاری بازار مسکن، بعضاً در محدوده شدیداً دور از دسترس قرار می‎گرفت، از این سال به بعد، مستمراً در محدوده شدیداً دور از دسترس قرار داشته است. از جمله عواملی که می‌تواند بر تحولات شاخص‌های توان‌پذیری تاثیرگذار باشد، آثار ناشی از بیماری هلندی در اقتصاد ایران است. در این مطالعه، علاوه بر تحلیل رفتار شاخص توان‌پذیری قیمت مسکن شهری، با استفاده از مدل SVAR، تاثیر شوک درآمد نفتی بر توان‌پذیری قیمت مسکن نیز بررسی شده است. مطابق نتایج این پژوهش، نوسانات شاخص توان‌پذیری قیمت مسکن شهری از یک عدم تعادل کوتاه‌مدت فراتر رفته است، به طوری که به واسطه فاصله گرفتن بیش از پیش درآمد خانوار و قیمت مسکن شهری از یکدیگر، همگرایی این دو متغیرتائید نشد. به علاوه، بررسی نشان‌ داد هرچند تاثیر شوک درآمد نفتی بر توان‌پذیری قیمت مسکن در کوتاه‌مدت اندک است اما ظرف 9 فصل، شوک مذکور 6/6 درصد از نوسانات توان‌پذیری را توضیح داده و اثر آن‌ نهایتاً پس از 10 فصل از بین می‌‌رود.