ارزیابی آسیبپذیری لرزهای و توسعه توابع خسارت برای ساختمانهای فولادی با اتصالات خورجینی به روش طیف ظرفیت (CSM)
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشکده مدیریت خطرپذیری و بحران،پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
3 دکتری مهندسی زلزله، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
10.48303/bese.2022.140563.0چکیده
این مقاله به توسعه توابع خسارت و ارزیابی آسیبپذیری ساختمانهای فولادی با اتصالات خورجینی متداول در ایران میپردازد. برای این منظور، گونههای مختلفی از این سیستم شامل قابهای با سیستم باربر جانبی متشکل از مهاربند همگرا، قابهای دارای میانقاب بنایی بهتنهایی و ترکیبی از هر دو نوع، در تعداد طبقات 3 و 5 طبقه انتخاب و مطالعه گردید. توسعه توابع شکست بر اساس مدل توسعه یافته به روش تخمین خسارت مبتنی بر طیف ظرفیت معرفی شده در مدارک HAZUS انجام گرفته است که میتواند در مطالعات مهندسی ریسک سایر ساختمانهای کشور با اطمینان کافی مورد استفاده قرار گیرد. نتایج بررسیها نشان میدهد که احتمال تجاوز از سطوح عملکردی و خسارت IO، LS و CP در سازههای 3 طبقه با سیستم باربر جانبی ترکیب مهاربند و میان قاب، تحت زلزله با دوره بازگشت 2475 سال، به ترتیب برابر 87، 70 و 56 درصد و با دوره بازگشت 475 سال به ترتیب 50، 23 و 12 درصد میباشد. این مقادیر برای سازههای 5 طبقه به ترتیب 96، 81 و 67 درصد برای زلزله با دوره بازگشت 2475 سال و 64، 29 و 16 درصد برای زلزله با دوره بازگشت 475 سال به دست آمده است. با توجه به این مقادیر، به نظر میرسد بهسازی لرزهای این سازهها در شهر تهران بسیار ضروری میباشد.