ملاحظاتی درباره وضعیت ژئوتکنیک لرزهای شهر اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
2 استاد، پژوهشکده مهندسی ژئوتکنیک، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 استادیار، دانشگاه صنعت آب و برق، اصفهان، ایران
4 استادیار، پژوهشکده مهندسی ژئوتکنیک، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
10.48303/bese.2022.252672چکیده
شهر اصفهان یکی از بزرگترین شهرهای ایران و جهان از لحاظ جمعیتی و صنعتی بوده و دارای میراث تاریخی و فرهنگی میباشد. متأسفانه در این منطقه از حیث شهرت به ایمن بودن در برابر زلزله، مطالعات بررسی اثر ساختگاه در برابر امواج لرزهای بسیار اندک انجام شده است. در این پژوهش با استفاده از بهکارگیری روشهای تحلیل عددی یکبعدی و دو بعدی و استفاده از نتایج میکروترمور، مطالعات ژئوتکنیک و لرزهزمینساخت، بررسی منطقه اصفهان در دو راستای شمال- جنوب (همراستا با تغییرات توپوگرافی شهر) و شرق- غرب همراستا با مسیر رودخانه زایندهرود انجام شده است. نتایج نشان میدهد رفتار اثر ساختگاه اصفهان را در راستای شمال- جنوب که همراه با تغییرات توپوگرافی میباشد بهصورت دو بعدی و راستای شرق – غرب را با ملاحظاتی میتوان بهصورت یکبعدی در نظر گرفت. همچنین نتایج نشان میدهد برای یک نقطه مشخص رفتار دو راستا نتایج متفاوتی را ارائه میکنند، بنابراین لازم است در تحلیلها این مورد در نظر گرفته شود. همچنین نتایج نشان میدهد فرکانس طبیعی شهر اصفهان از 0/8 تا 11 هرتز به ترتیب از سمت نواحی جنوبی شهر به سمت شمال دشت اصفهان تغییر میکنند.
