بررسی روششناسی دانش تربیت اسلامی بر اساس رویکرد اسلامیسازی معرفت
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه قم
2 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
3 عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم (ع)
doi
چکیده
این پژوهش به بررسی رویکرد اسلامی سازی معرفت به عنوان قدیمیترین رویکرد در زمینهی نظریهپردازی در دانش تربیت اسلامی میپردازد. بدین منظور در نخستین گام، مقصود از اصطلاحات «اسلامیسازی معرفت»، «تربیت اسلامی» و «روششناسی» بیان گشته و سپس در ادامه، مهمترین آرای اندیشمندان این رویکرد -با تمرکز بر آرای عبدالرحمان نقیب، تربیتپژوه مسلمان مصری- در دو سطح مبانی و روششناسی ارائه میشود. در پایان نیز به مهمترین نقاط قوت و ضعف این رویکرد و میزان توفیق پیروان آن در دستیابی به اهداف خود اشاره خواهد شد. به نظر میرسد هرچند این رویکرد نقش بهسزایی در شکلگیری یک جریان فرهنگی اجتماعی نسبت به ضرورت بازتولید دانش تربیت اسلامی و تدارک ادبیات علمی در این زمینه داشته است، اما ضعف در مبانی و عمق نظری این رویکرد، از مهمترین نقاط کور آن به شمار آمده و امکان نقشآفرینی جدّی در فضای علوم تربیتی معاصر را از آن سلب مینماید.
