مدل‌سازی آماری الگوی مهاجرتی رخداد زلزله‌های متوالی در ناحیه زاگرس

نویسندگان

1 استادیار، گروه زمین‌شناسی، دانشکده‌ علوم زمین، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران

doi
10.48303/bese.2021.243812
چکیده

در این تحقیق، الگوی مهاجرت زلزله‌های متوالی رخ داده در ناحیه زاگرس، در بازه زمانی 1976 تا 2019 و برای زلزله‌های با بزرگای مساوی و بیش از 4/5 ریشتر مورد مطالعه قرار گرفته است. به این منظور، زمان بین رخداد، فاصله مهاجرت رومرکزی و راستای مهاجرتی زلزله‌های متوالی، برای زلزله‌های با بزرگی‌های مساوی و بیش از 4/5، 5/0 و 5/5 محاسبه شده و توزیع آماری این داده‌ها مورد تحلیل و مدل‌سازی آماری قرار گرفته است. بررسی توزیع آماری زمان بین رخدادی زلزله‌ها حاکی از تطابق خوب این داده‌ها با توزیع‌های آماری گاما و ویبول است. داده‌های فاصله مهاجرتی زلزله‌ها نیز به‌خوبی الگوی کاهشی، مشابه با توزیع زمان بین رخدادی زلزله‌ها را نشان می‌دهد. همچنین، داده‌های روند مهاجرت زلزله‌های متوالی نیز الگویی کاملاً هم‌راستا با روند کلی گسل‌های فعال ناحیه زاگرس را نشان می‌دهد که تأیید کننده این نظر است که فعال شدن قطعات مجزای سیستم‌های گسلی در این ناحیه، نقش اصلی را در توالی زمانی و مکانی رخداد زلزله‌ها ایفا می‌کند. نتایج حاصل از این تحقیق می‌تواند گامی مؤثر برای شناخت بهتر الگوی زمانی- مکانی لرزه‌خیزی در ناحیه زاگرس و تلاشی برای دستیابی به پیش‌بینی زلزله در مقیاسی ناحیه‌ای محسوب شود.