ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺗﻮﭘﻮﮔﺮﺍﻓﯽ بر روی جابهجایی افقی و قائم تپههای ﻧﻴﻢﺳﻴﻨﻮﺳﯽ تحت برخورد ﺍﻣﻮﺍج ﺭﯾﮑﺮ
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی قم، قم، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشگاه صنعتی قم، قم، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشگاه صنعتی قم، قم، ایران
doi
10.48303/bese.2021.245996چکیده
این پژوهش مطالع های است روی رفتار لرزهای تپه های نیمسینوسی شکل که در معرض امواج برشیِ قائمِ ریکر قرار گرفتهاند. برای مدلسازی از نرمافزاری که بر مبنای روش تفاضل محدود میباشد، استفاده شده است. چون تمرکز بر روی تأثیرات توپوگرافی است، از پارامتر ضریب شکل (نسبت ارتفاع به نیمپهنای تپه) و پارامترهای زمین بهعنوان متغیر استفاده شده است. رفتار محیط مدلسازی الاستیک خطی در نظر گرفته شده است؛ در نتیجه تپه های شبهسینوسی با ضریب شکل های متفاوت (0/1، 0/4 و 0/8)، در زمین با جنس های متفاوتِ تیپ I، II و III (که تفاوت آنها طبق استاندارد 2800 در چگالی و سرعت موج برشی در محیطِ پیوسته است) مدل شدهاند که هرکدام از آنها تحت موج ریکر با فرکانس ثابت قرار گرفتهاند. در این تحقیق جابهجاییهای افقی و عمودی برای نقاط مختلف روی تپه محاسبه شده اند. همچنین بزرگنماییِ جابهجایی با توجه به مدل میدان آزاد به دست آمده است. نتایج نشاندهندهی این مطلب است که با افزایش ضریب شکل، هم جابهجایی افقی و هم جابهجایی قائم و درنتیجه بزرگنمایی در تمام موارد افزایش می یابد. همچنین از نمودارهای حاصله می توان دریافت که با تغییر جنس زمین از تیپ I به تیپ II جابهجایی ها کاهش مییابد.