تحلیل دینامیکی افزایشی قابهای مهار بندی شده هم مرکز تحت زلزله های نزدیک گسل

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

2 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

3 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

doi
چکیده

زلزله‌های حوزه نزدیک منجر به ایجاد خرابی‌های قابل توجه در سازه‌های گوناگون در دهه‌های اخیر شده‌اند و در نتیجه ضوابط آیین‌نامه‌های طراحی لرزه‌ای در رابطه با این مسئله تغییرات عمده‌ای یافته است. در این میان آیین‌نامه‌ی طراحی لرزه‌ای کشور ایران (استاندارد 2800) ضوابط ویژه‌ای برای زلزله‌های حوزه نزدیک پیش‌بینی ننموده است. در این مقاله رفتار لرزه‌ای ‌قاب‌های مهاربندی شده فولادی که بر اساس آیین‌نامه‌های طراحی لرزه‌ای مختلف، شامل ویرایش‌های اول، دوم و سوم آیین‌نامه طرح لرزه‌ای ایران (استاندارد 2800)، ضوابط طراحی لرزه‌ای UBC-97 و الزامات طراحی لرزه‌ای آیین‌نامه AISC-ASD89 طراحی شده‌اند، به صورت مقایسه ای مورد مطالعه قرار گرفته ‌است. ‌قاب‌های با ارتفاع و نوع مهاربندی متفاوت با استفاده از تحلیل دینامیکی افزایشی تحت زلزله‌های حوزه نزدیک آنالیز شده‌اند. تحلیل دینامیکی افزایشی (IDA) یک روش جدید و نوظهور در تحلیل سازه‌ها است که با استفاده از رکوردهای متعدد زلزله مقیاس شده و یک سری تحلیل‌های دینامیکی غیرخطی منجر به تخمین و ارزیابی ظرفیت لرزه‌ای، حدود پایداری و تقاضای لرزه‌ای سازه‌ها ‌می‌گردد. نتایج حاصل از این تحقیق بیانگر آن است که ‌قاب‌های طراحی شده بر اساس ضوابط لرزه‌ای حوزه نزدیک UBC-97 عملکرد بهتری تحت زلزله‌های حوزه نزدیک در مقایسه با دیگر ‌قاب‌ها دارند و ضوابط ویرایش سوم استاندارد 2800 برای تامین ایمنی سازه‌ها، بخصوص سازه‌های بلند متربه‌تر، در برابر زلزله‌های حوزه نزدیک نیازمند بازنگری می‌باشد.