مطالعه آزمایشگاهی اثرات تنش سیکلی و ریزدانه غیر پلاستیک بر پتانسیل روانگرایی خاک غیر چسبنده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
4 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.48303/bese.2021.243905چکیده
در این پژوهش با استفاده از آزمایش سهمحوری تناوبی تأثیر عواملی مانند نسبت تنش سیکلی (CSR) و درصد ریزدانه غیر خمیری در فشار همهجانبه ثابت بر پتانسیل روانگرایی ماسه لایدار و لایها مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین در این پژوهش تأثیر فشار وارده بر اسکلت خاک در مرحله اشباعسازی، بر نتایج روانگرایی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. نتایج بیانگر آن است که با افزایش لای در ماسه به میزان 30 درصد، کاهش مقاومت روانگرایی رخ داده و سپس با افزایش بیشتر لای، افزایش مقاومت مشاهده میشود. مشاهدات نشان میدهد که با افزایش ریزدانه تا 30 درصد، رفتار ماسه حاکم بوده و در مقدار ریزدانههای بیشتر از 30 درصد، رفتار خاک ریزدانه و لای حاکم شده است. همینطور نتایج نمایانگر آن است که با تغییرات نسبت تنش سیکلی، میزان درصد ریزدانههایی که به ترتیب بیشترین فشار آب حفرهای را ایجاد میکنند تغییر خواهند کرد. در همین راستا معادله منحنی روانگرایی محدوده کاملی از خاکها ارائه شده است. از سویی دیگر، تأثیر فشار وارده بر اسکلت خاک در مرحله اشباعسازی (Bvalue) نمونهها، بر روی نتایج روانگرایی و کرنشهای حاصل از آن، در لای خالص ناچیز بوده ولی در ماسه لایدار و تا حدودی ماسه آشکارتر به نظر میرسد.
