اثر طول عمر و سالخوردگی جمعیت بر پس‌انداز در چارچوب یک الگوی Panel ARDL

نویسندگان

1 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشجوی دکتری اقتصاد سلامت، دانشگاه تربیت مدرس

3 استادیار گروه اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس

4 استاد گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان

doi
10.29252/jep.9.18.1
چکیده

در سال‌های اخیر افزایش چشمگیر در امید به زندگی همراه با باروری و مرگ و میر پایین منجر به سالخوردگی جمعیت و افزایش نرخ‌های وابستگی افراد مسن شده است. با توجه به این موضوع، در این مقاله به اثرات طول عمر و نرخ وابستگی افراد مسن بر پس‌انداز با استفاده از رویکرد گروه میانگین تلفیقی (PMG) پرداخته شده است. ویژگی مطالعه حاضر این است که نقش‌های جداگانه‌ای برای امید به زندگی و نرخ وابستگی افراد مسن در نظر می‌گیرد. نتایج بررسی 21 کشور در فاصله‌ی زمانی 2012-1971 نشان می‌دهد که در بلندمدت، دلالت‌های نظری به وسیله داده‌ها حمایت شده است و متغیرهای جمعیتی نقش مهمی در تشریح تفاوت‌ها در پس‌انداز در طول زمان و در میان کشورها بازی می‌کنند. مطابق با مدل سیکل زندگی ارتباط بلندمدت مثبت بین طول عمر و پس‌انداز و ارتباط منفی بین نرخ وابستگی افراد مسن و پس‌انداز وجود دارد. مقدار مطلق اثر طول عمر بیشتر از اثر نرخ وابستگی افراد مسن است. در کوتاه‌مدت نیز از میان دو متغیر جمعیتی تنها متغیر نرخ وابستگی سنی افراد مسن معنی‌دار است و علامت مورد انتظار را دارا می‌باشد.