بررسی عددی رفتار اتصال صلب فلنجی با عمق کاهش یافته و فیوز قابل تعویض
نویسندگان
1 استادیار، گروه عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 دانشیار گروه عمران، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
3 دانشیار، پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
10.48303/bese.2021.243723چکیده
در اتصالات RBS به دلیل تغییر شکلهای پلاستیک قابلتوجه پس از وقوع زلزلههای متوسط و قوی خسارت در مقطع کاهش یافته متمرکز میگردد، درحالیکه تعویض آن پس از زلزله دشوار است. هدف این مقاله بررسی عددی اتصال تیر با عمق کاهش یافته بهعنوان یک فیوز قابل تعویض است. در این راستا مدلهای عددی در نرمافزار المان محدود آباکوس برای هر سه نوع اتصال صلب معمول با مقطع کاهش یافته در بال (RBS)، فیوز قابل تعویض با مقطع کاهش یافته در بال (RBS-F) و فیوز قابل تعویض با مقطع کاهش یافته در جان (RWS-F)، مطابق تستهای آزمایشگاهی قبلی، مدلسازی و بررسی شدند. نتایج بیش از 28 تحلیل عددی نشان داد که در نمونههای RBS و RBS-F با افزایش سایز تیر، شکلپذیری کاهش مییابد. درحالیکه برای نمونه RWS-F نهتنها با تغییر سایز تیر شکلپذیری ثابت میماند بلکه شکلپذیری آن بهطور محسوسی نسبت به دو نمونه دیگر بیشتر است، گرچه مقاومت نهایی آن نسبت به دو نمونه دیگر کمتر است. با افزایش ضخامت جان و اساس مقطع پلاستیک آن، میتوان به مقاومت نهایی برابر با نمونههای دیگر دست یافت؛ بنابراین نمونه RWS-F اصلاح شده میتواند جایگزینی مناسب برای اتصالات RBS باشد.