بررسی تاثیر فشارنهادی و بازارگرایی بر شیوه تأمین سبز و مزیت رقابتی با نقش میانجی تعهد مدیریتی (مطالعه موردی: صنعت نساجی)

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده علوم اجتماعی، اردبیل، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
چکیده

توسعه دانش و توانایی بشر برای افزایش بهره­برداری از محیط و منابع آن و از نگاهی دیگر نگرانی به پایان رسیدن منابع طبیعی و برهم خوردن تعادل فرایندهای حیاتی کره­ زمین، پژوهشگران را بیشتر از گذشته متوجه محیط­زیست و فاکتورهای اثرگذار و اثرپذیر آن کرده است. توجه به جنبه­های زیست­محیطی در کنار زنجیره تامین سنتی، منجر به بکارگیری زنجیره تامین سبز در سازمان­ها و مراکز تولیدی شده است. از طرف ­دیگر نیز به­دلیل اهمیت منسوجات در حیات اجتماعی و اقتصادی مردم و نقش حفاظتی آن در مصون نگه داشتن بدن انسان در برابر عوامل طبیعی و اقلیمی و سپس برجسته شدن کارکرد اجتماعی و فرهنگی آن، توجه به نقش شیوه تامین سبز در صنعت نساجی را پر رنگ­تر کرده است. فلذا هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر فشار نهادی و بازارگرایی بر شیوه تامین سبز و مزیت رقابتی با نقش میانجی تعهد مدیریتی می­باشد. این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر متشکل از تولید و عرضه­کنندگان صنعت نساجی (انواع حوله) در استان آذربایجان شرقی است؛ که بصورت تصادفی تعداد 200 نفر از اعضای نمونه در دسترس قرار گرفته و پرسشنامه‌ها تکمیل شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار اس.پی.اس.اس و روش حداقل مربعات جزئی و نرم‌افزار اسمارت پی.ال.اس. تجزیه و تحلیل شدند. بررسی نتایج این تحقیق نشان داد که فشار نهادی بر بازارگرایی، بازارگرایی بر شیوه تامین سبز و تعهد مدیریتی، تعهد مدیریتی بر شیوه تامین سبز و درنهایت شیوه تامین سبز بر مزیت رقابتی تأثیر معنی­داری دارد. و تعهد مدیریتی توانست رابطه بین بازارگرایی و شیوه تامین سبز را میانجی‌گری کند.