فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هماهنگی یک اصطلاح تخصصی جدید اما دارای قدمتی دیرینه در اطلس مفهومی خط‌مشی‌گذاری و حکمرانی عمومی است. این مهم بر اساس بند 14 سیاست‌های کلی نظام اداری (31/01/1389) مبنی بر کل نگری، همسوسازی، هماهنگی و تعامل اثربخش دستگاه‌های اداری، یکی از اهداف مهم نظام حکمرانی و اداری کشور قلمداد می‌شود. پژوهش حاضر با واکاوی موانع هماهنگی در نظام اداری کشور به دنبال ارائه فهمی عمیق‌تر از موضوع ناهماهنگی در نظام اداری بوده و با اولویت‌بندی آن موانع تلاش می‌کند راهنمایی کاربردی برای دولتمردان و پژوهشگران این حوزه فراهم آورد. در این راستا با روش پژوهشی آمیخته (کیفی_کمی) در مرحله نخست پژوهش پس از انجام مصاحبه با 15 نفر از خبرگان نظام اداری و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار تحلیل کیفی Maxqda، 30 مانع هماهنگی (30 مضمون پایه) در 6 مقوله اصلی (مضامین سازمان دهنده) شناسایی شد. مقوله‌های اصلی استخراج شده شامل 1. موانع مربوط به روند خط مشی‌گذاری، 2. موانع مدیریتی و پشتیبانی، 3. موانع ساختاری، 4. موانع فرهنگی و رفتاری، 5. موانع حقوقی و قانونی و 6. موانع سیاسی بوده است. همچنین در مرحله مرحله کمی با تکمیل پرسشنامه تحلیل اهمیت عملکرد(IPA) توسط 21 نفر از خبرگان نظام اداری، موانع شناسایی شده در مرحله نخست، اولویت‌بندی شدند.