فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رکوردهای ثبت‌شده از زمین‌لرزه‌های اخیر نشان می‌دهد که زلزله‌های حوزه نزدیک دارای ویژگی‌های متفاوتی نسبت به زلزله‌های حوزه دور هستند. مهم‌ترین خصوصیات متمایزکننده‌ی جنبش‌های حوزه نزدیک، تولید پالس‌هایی به علت اثر جهت‌پذیری و اثر تغییر مکان ماندگار است. لذا لزوم مطالعه چنین اثراتی روی سازه‌ها ضروری است. در این تحقیق ابتدا مدل ریاضی ارائه شده مطابق نتایج آزمایش‌های صورت‌گرفته صحت‌سنجی شده است. در ادامه به‌منظور مطالعه رفتار لرزه‌ای غیرخطی دیوارهای پیش‌ساخته پس‌کشیده بتنی (PT-PCW)، تحلیل دینامیکی غیرخطی روی سازه‌های شش طبقه تحت شتاب‌نگاشت‌های حوزه نزدیک انجام شده است. همچنین میزان تأثیر افزایش ارتفاع محصورشدگی پایه‌های دیوار بر روی عملکرد خودمرکزی و استهلاک انرژی نیز با انجام تحلیل دینامیکی مورد ارزیابی قرار گرفته است. هر یک از شتاب‌نگاشت‌ها به دو سطح زلزله طراحی (DBE) و بزرگ‌ترین زلزله در نظر گرفته شده(MCE)  مقیاس شده و در تحلیل به‌کار گرفته شده‌اند. تحلیل‌های انجام گرفته بیانگر عملکرد مطلوب سیستم دیوارهای پیش‌ساخته بتنی به‌ازای زمین‌لرزه‌های سطح زلزله طراحی است، به‌طوری‌که در انتهای بارگذاری لرزه‌ای، سیستم دچار هیچ‌گونه خرابی سازه‌ای نشده و تغییر مکان جانبی باقی‌مانده در دیوار ناچیز است. نتایج همچنین نشان می‌دهند که افزایش ارتفاع محصورشدگی پای دیوار به مقداری بیش از حداقل تعیین شده در آئین‌نامه‌های طراحی لرزه‌ای موجب ارتقاء رفتار لرزه‌ای در محدوده زلزله بزرگ‌ترین زلزله در نظر گرفته شده و ضریب اطمینان سیستم در برابر واژگونی را افزایش می‌دهد. در این تحقیق همچنین مشخص شد که استفاده از کابل‌های پس‌کشیده در نواحی مرزی دیوار به‌عنوان عامل استهلاک انرژی تأثیر قابل‌توجهی در بهبود عملکرد جذب انرژی سیستم ندارد و تغییر شکل‌های کوچک ایجاد شده در این اعضا موجب می‌شود که استهلاک انرژی از طریق خرد شدن بتن در ناحیه فشاری دیوار انجام شود.