فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هرچند واضح است که خود-انتقادگری را می‌توان با روان‌درمانی کاهش داد اما این مسئله مجهول مانده است که آیا بین اثربخشی مداخلات مختلف، تفاوتی وجود دارد یا خیر.پ ژوهش حاضر با هدف مقایسۀ اثربخشی دو روش درمانی روان‌پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت و خود-شفقت‌ورزی بر خود-انتقادگری انجام شد.روش کار: این پژوهش با روش نیمه‌تجربی با گروه کنترل و گروه شبه درمان و همچنین با اندازه‌گیری پیگیرانه اجرا شد. از بین دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشتۀ روان‌شناسی دانشگاه ‌های شهر قم در مقطع تحصیلات تکمیلی در سال تحصیلی 1400-1399 به شیوۀ گزینش ملاکی، 60 نفر که نمرات بالاتری در پرسشنامۀ خود-انتقادگری داشتند، برای مداخله، به‌طور تصادفی در چهار گروه روانپویشی فشرده کوتاه‌مدت، خود-شفقت‌ورزی، شبه درمان و کنترل گماشته شدند. برای اندازه‌گیری از مقیاس فرم‌های خود-انتقادگری و خود-اطمینان‌دهی گیلبرت (FSCRS) استفاده شد و داده‌ها به‌وسیلۀ نرم‌افزار SPSS 22، با آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بن‌فرونی مورد تحلیل آماری قرار گرفت.نتایج: نتایج نشان داد در بین چهار گروه مورد بررسی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0> P؛ 11/150=F)  اما بین درمان‌های روان‌پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت و خود-شفقت‌ورزی تفاوت معناداری یافت نشد (05/0P ). همچنین بعد از گذشت 3 ماه،  درمان روان‌پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت نسبت به خود-شفقت‌ورزی، برتری معناداری در کاهش خود-انتقادگری دارد (05/0>P ؛ 96/5-=MD).نتیجه‌گیری: هر دو درمان روان‌پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت و خود-شفقت‌ورزی درکاهش خود-انتقادگری اثربخشی قابل ملاحظه‌ای دارند اما استفاده از روان‌پویشی فشردۀ کوتاه‌مدت در بلندمدت تأثیر بهتری می‌تواند داشته باشد.