برآورد تقریبی عمق بحرانی لایه خاک در تحلیل لرزهای سازههای زیرزمینی مستطیلی شکل
نویسندگان
1 پژوهشکده مهندسی ژئوتکنیک، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
2 پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
4 گروه مهندسی عمران، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از مشکلات متداول در مسیر طراحی لرزهای سازههای زیرزمینی، نیاز به در اختیار داشتن پروفیل خاک محل است. لیکن به دست آوردن این اطلاعات، با توجه به طویل بودن بسیاری از این سازهها، عموماً هزینه قابلملاحظهای را در بر دارد. در این شرایط چنانچه دورنمایی تقریبی از عمق بحرانی سنگ بستر در اختیار باشد، در قضاوت مهندسی طراح میتواند نقش راهگشایی داشته باشد. در این حالت طراح این امکان را خواهد داشت که بدون اطلاع از عمق لایه خاک قرار گرفته بر سنگ بستر، برآوردی محافظهکارانه از عمق بحرانی جهت استفاده در تحلیلهای عددی در اختیار داشته باشد. در این راستا در پژوهش حاضر جستجویی جهت یافتن عمق بحرانی برای سازههای زیرزمینی با مقطع مستطیلی در حوزه خطی در یک ساختار دو مرحلهای انجام پذیرفته است. در بخش نخست تلاش شده ارتباط میان بیشینه جابهجایی سنگ بستر و بیشینه جابهجایی درونی لایه قرار گرفته بر آن استخراج گردد. در بخش دوم این تحقیق، مدلهای متعددی با استفاده از روش اجزای محدود برای سازههای زیرزمینی مستطیل شکل در نرمافزار آباکوس ساخته شده و تغییر مکانهای بهدستآمده در گام قبل از طریق مرزها به محیط خاک تکلایه، در قالب شکل مود اول لایه اعمال شده است. نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که فرض کمترین عمق لایه در حوزه خطی، محافظهکارانهترین فرض بوده و منجر به ایجاد بیشترین نیازهای لرزهای در سازه میشود.
