برنامهریزی بهینه اسکان موقت شهری در حوادث طبیعی (مطالعه موردی: شهر ساری)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه پیام نور، ساری، ایران
doi
چکیده
آنچه در زمان وقوع حوادث اتفاق میافتد، علاوه بر خسارات جانی و مالی، خسارات اجتماعی فراوانی است که به دنبال دارد. با توجه به اهمیت بسیار بالای مقوله مسکن و سرپناه برای بشر، پیشبینی و اجرای مکانهایی برای اسکان موقت آسیب دیدگان از حوادث بهویژه زلزله، امری اجتنابناپذیر و اساسی است. مکانیابی جهت اسکان موقت، قبل از وقوع سانحه و در مرحلهی برنامهریزی میتواند کمک شایانی باشد تا مدیران پس از وقوع سانحه، برنامه عملیاتی مدون داشته باشند. تحقیق حاضر یک مطالعه توصیفی - تحلیلی از منابع کتابخانهای و مشاهدات میدانی و نظرات افراد خبره در خصوص مکانیابی اسکان موقت در شهر ساری است. این تحقیق با استفاده از مدل دلفی اقدام به شناسایی شاخصهای اصلی انتخاب مکان اسکان نموده و سپس با کمک مدل تصمیمگیری چند معیاره AHP در محیط نرمافزار Arc GIS اقدام به تعیین وزن و تلفیق آنها جهت تعیین مکانهای مناسب برای اسکان موقت نمود. بر اساس نتایج حاصله در محدوده مورد نظر 2786 هکتار از منطقه به عنوان منطقه بسیار مناسب، 2846 هکتار بعنوان منطقه مناسب و 18098 هکتار بعنوان منطقه نا مناسب انتخاب شدند.