ارائه نظریهای داده بنیاد برای تبیین فرآیند «شکل گیری نشاط و پویایی علمی در دانشگاهها و مراکز علمی»
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه روش ها و برنامه ریزی درسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30497/smt.2023.244096.3445چکیده
نشاط و پویایی علمی حیاتیترین عامل در رشد و تعالی مراکز علمی و دانشگاهی است و پژوهش حاضر به دنبال تبیین فرآیند شکلگیری آن در این مراکز است. دادهها مبتنی بر نمونهگیری نظری و مصاحبه نیمه ساختاریافته با 22 نفر از مطلعان کلیدی گردآوری شد. در چهاردهمین مصاحبه، اشباع نظری دادهها حاصل شد. بهمنظور رواسازی یافتهها، مصاحبهها تا بیست و دومین نفر ادامه یافت. نتایج حاصل از این مطالعه به اساتید شرکتکننده در این پژوهش ارائه و نتایج مطالعه، تأیید شد. تحلیل دادهها در چارچوب نظریه برخاسته از دادهها به شکلگیری و بازنمایی «فرآیند نشاط و پویایی علمی» در مراکز علمی و دانشگاهی در قالب نظریهای بنیادین با محوریت «خودتعالیجویی حکمت گرا» منتهی شد. این نظریه در نگاهی کلانتر با این گزاره تبیین میگردد که پدیده نشاط و پویایی علمی، برآیندی از فرآیند منظم و یکپارچه تأثیر و تأثر میان پدیدههای «نشاط و پویایی عمومی» و «تعامل چندوجهی با محیط پیرامونی»، است. در این مطالعه این تعاملات چندسطحی و چندبعدی به تدوین «مدل چهار حلقهای نشاط و پویایی علمی» منتهی شد.
