نقش مدیریت محلی در توسعه کالبدی سکونتگاه های روستایی؛ (مطالعه موردی: شهرستان آران و بیدگل)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه شیراز
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه تهران و عضو قطب علمی برنامه ریزی روستایی
3 دانشجوی کارشناسیارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrur.2013.35645چکیده
با وجود زمینه و پشتوانههای قانونی برای ایفای نقش مدیریت محلی و مداخله در فرایند توسعة روستا و از جمله توسعه و گسترش فیزیکی سکونتگاههای روستایی، بررسی نقشآفرینی و میزان تأثیرگذاری مدیریت روستایی سطح خرد نیازمند کنکاش و تحقیق است. مقالة حاضر به ابعاد مختلف فرایند توسعة فیزیکی سکونتگاههای واقع در محدودة یک حوزة روستایی پرداخته است. تحقیق حاضر از نوع کاربردی و بهلحاظ روش غالب تحقیق پیمایشی است. این تحقیق مبتنی بر روش اسنادی و میدانی (پرسشنامه) در 11 روستای دارای طرح هادی، واقع در محدودة شهرستان آران و بیدگل، و با مراجعه به 11 دهیار و 22 عضو شورای اسلامی و 192 خانوار نمونه انجام شد. برای طراحی پرسشنامه، در آغاز، تعدادی نماگر، در قالب هفت معیار عمده، انتخاب شد و سی تن از متخصصان حوزههای مطالعاتی مرتبط (جغرافیا، برنامهریزی روستایی، مدیریت، جامعهشناسی)، با استفاده از روش دلفی، آن را ارزیابی و تأیید کردند. سنجش پایایی نیز، با استفاده از روش آلفای کرونباخ، برای پرسشنامة ساکنان محلی معادل 913/0 و برای پرسشنامة مدیران 807/0 محاسبه شد. یافتههای تحقیق بر نقشآفرینی و تأثیرگذاری مدیریت محلی در توسعة کالبدی روستایی صحه میگذارد. در همین زمینه، جز در معیار مسکن، در معیارهای مورد بررسی بین دیدگاه دو جامعة آماری تفاوتی معنادار وجود دارد. در عین حال، از طریق آزمون اندازهگیری مکرر تفاوتی معنادار بین معیارهای توسعة کالبدی روستاهای نمونه آشکار شد. در نهایت میتوان نتیجه گرفت که، بهرغم غیر مشارکتی بودن فرایند تهیه و اجرای طرحهای کالبدی روستایی، بهدلیل تأثیرگذاری نتایج حاصل از اجرای طرحهایی مانند طرح هادی در زندگی ساکنان روستا و حساسیت مدیریت محلی (شورای اسلامی و دهیاری) برای انجامدادن وظایف قانونی دخالت آنان نهفقط در مرحلة اجرا، بلکه در فرایند تهیه و تصویب طرحهای کالبدی ضرورت تام دارد.