اثربخشی روش های آموزش و توسعه برای ایجاد شایستگی های دیجیتال
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.
doi
10.30497/smt.2023.244530.3470چکیده
انقلاب صنعتی چهارم با محوریت تحول دیجیتال ماهیت کار، کسب و کارها، سازمانها، رهبری سازمان و... را تغییر داده و بر آنها اثرات عمیقی به جای گذاشته است. درنتیجه مواجهه مؤثر منابع انسانی سازمانها بهعنوان یکی از ارکان اساسی آنها با این پدیده امری ضروری تلقی میشود. در این راستا کارکنان باید شایستگیهای خاصی را برای ایفای موفقیتآمیز نقش و شغل خود کسب کنند که از آن با عنوان شایستگی دیجیتال یاد میشود. سازمانها برای ایجاد و توسعه این شایستگیها باید از روشهای آموزش و توسعه مناسب استفاده کنند. در این پژوهش ابتدا با روش کیفی مطالعات کتابخانهای و استفاده از ابزار مصاحبه با خبرگان همراه با تحلیل مضامین مصاحبهها، شایستگیهای مذکور و همچنین روشهای آموزش با استفاده از روش کتابخانهای احصا گردید و در نهایت با استفاده از ابزار پرسشنامه و تحلیل دادههای حاصل از آن با روش آنتروپی شانون و تاپسیس، اثربخشی روشهای آموزش و توسعه برای ایجاد و توسعه شایستگیهای دیجیتال مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت روشها به ترتیب اثربخشی اولویتبندی شدند. طبق نتایج حاصل استفاده از روش مدلسازی نقش، بهعنوان اولویت اول و استفاده از روش مربیگری به عنوان اولویت آخر جهت ایجاد و توسعه شایستگیهای دیجیتال کارکنان تعیین شدند.