ارزیابی راهبردهای مراقبتهای اولیه سلامت (PHC) در نظام سلامت جمهوری اسلامی ایران: پژوهشی مبتنی بر کنترل راهبردی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و معارف اسلامی،دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران.
doi
10.30497/smt.2023.242780.3359چکیده
در پایان کنفرانس آلماآتا، مراقبتهای اولیه سلامت به عنوان رویکرد مبنایی در حوزه سلامت و کلید تحقق اهداف «بهداشت برای همه» مطرح گردید و کشورهای عضو پذیرفتند که راهبردهای نظام سلامت خود را بر همان اساس تدوین کنند. در نظام سلامت جمهوری اسلامی ایران نیز، راهبردهای مختلفی در این زمینه اتخاذ گردید، از جمله ایجاد خانههای بهداشت در مناطق روستایی و برنامههای گسترش آن، تشکیل رابطین بهداشت با هدف فعالسازی خدمات در مراکز شهری و طرح پزشکی خانواده. هدف اصلی پژوهش حاضر ارزیابی راهبردهای اتخاذشده در جهت گسترش خدمات مراقبتهای اولیه سلامت (PHC) در نظام سلامت جمهوری اسلامی ایران است. در این راستا با بهرهگیری از ابزار کنترل راهبردیِ کارت امتیازی متوازن متناسبسازی شده جهت ارزیابی راهبردهای PHC، چارچوب مفهومی اولیه استخراج و به خبرگان عرضه و سرانجام با استفاده از روش تحلیل مضمون، این بسته راهبردی، ارزیابی شد. در راستای نیل به هدف پژوهش، پنج منظر مختلف شامل منظر جهتگیریهای کلان، منظر ذینفعان، منظر مالی، منظر رشد و یادگیری و منظر فرآیندهای داخلی به عنوان مضامین فراگیر در شبکه مضامین، ارزیابی شدند. علیرغم آنکه محوریت خدمات PHC در نظام سلامت، از اهرمهای این خدمات است اما راهبردهای اتخاذ شده باعث خروج این خدمات از محوریت ارائه خدمت در نظام سلامت گشته است؛ بنابراین، از منظر جهتگیریهای کلان، ضعیف ارزیابی میشوند. نکته مهم آن است که ضعف راهبردهای PHC در این مؤلفه، بر سایر مؤلفهها نیز اثرگذار بوده و نتیجهگیری نهایی آنکه علیرغم اهمیت اثباتشده خدمات PHC در دنیا، راهبردهای گسترش مراقبتهای اولیه سلامت در جمهوری اسلامی ایران در راستای ارزشهای محوری این خدمات ضعیف ارزیابی شده و این خدمات به نوعی واجب فراموششدهی نظام سلامت به حساب میآیند.