تاثیر برندسازی شخصی سیاستمداران بر قصد شهروندان تهرانی به رأی دهی در انتخابات ریاست جمهوری در چارچوب بازاریابی سیاسی (مورد مطالعه : جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه مدیریتMBA، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30497/smt.2023.240660.3211چکیده
بازاریابی سیاسی در دهههای اخیر بهعنوان ابزار تحقق پیروزی در انتخابات کاربردی دوچندان یافته است؛ بهگونهای که پیروزی جریانهای سیاسی در انتخابات تا حد زیادی به استفاده مؤثر این گروهها از مدلهای بازاریابی سیاسی برمیگردد. هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی تأثیر برندسازی شخصی سیاستمداران بر قصد شهروندان به رأیدهی در انتخابات ریاست جمهوری در چارچوب بازاریابی سیاسی میباشد. ازاینرو، دادههای مربوط به 392 شهروندان تهرانی به روش غیر احتمالی در دسترس مورد تجزیهوتحلیل قرارگرفته است. جهت جمعآوری دادهها، از پرسشنامه استاندارد که روائی و پایائی آن مورد تأیید قرار گرفته است، استفاده گردید. از تکنیک معادلات ساختاری برای آزمون فرضیه استفاده شد و نتایج حاصل نشان داده است که برندسازی شخصی با توجه به نگرش شهروندان با ضریب 17 درصد بر قصد رأی دادن آنها تأثیر معنیداری دارد. در حالی که برندسازی شخصی با توجه به اعتبار ادراکشده از سوی شهروندان با ضریب 58 درصد بر قصد رأی دادن آنها تأثیر معنیداری دارد.
