سنجش و ارزیابی زیستپذیری روستاهای پیرامون شهری(مطالعه موردی: شهرستان ورامین)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده جغرافیا و عضو قطب علمی برنامهریزی روستایی دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده جغرافیا و عضو قطب علمی برنامهریزی روستایی دانشگاه تهران
3 دانشیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس
4 استاد دانشکده جغرافیا و عضو قطب علمی برنامهریزی روستایی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrur.2013.30233چکیده
روستاهای پیرامون شهری در واقع سکونتگاههایی هستند که در عین حال عرصههای شکلگیری و رشد و تداوم فرصتها و تهدیدهایی به شمار میآیند که بر کیفیت زیست و نحوه تأمین نیازهای ساکنان تأثیر مینهند. دسترسی به امکانات و خدمات موجود در شهرها از یک سو، و تهدیدهای بومشناختی شهر و جذب جمعیت مهاجر از سوی دیگر، شرایط پیچیدهای را در این روستاها به وجود میآورد. لذا ارزیابی زیستپذیری در این روستاها به عنوان یکی از مفاهیم نو در پژوهشهای برنامهریزی سکونتگاهی اهمیت خاصی بیابد. سکونتگاه زیستپذیر به اختصار، محلی مناسب برای کار و زندگی تعریف شده است. منطقه مورد مطالعه تحقیق، روستاهای پیرامون شهری در سطح شهرستان ورامین است، و در مجاورت چهار نقطه شهری واقع در آن قرار دارد. روش تحقیق تحلیلی است و با استفاده از یافتههای میدانی انجام گرفته است. نتایج حاکی از آناند که زیستپذیری روستاها در مجموع شرایط مطلوبی ندارد و بیشتر روستاها در وضعیت نامطلوبی به سر میبرند. دیگر اینکه ابعاد اقتصادی و اجتماعی زیستپذیری روستاها در سطح متوسط است و بعد زیستمحیطی در وضعیت نامطلوب قرار دارد.