ضریب اصلاح m برای میانقابهای با و بدون بازشو بر اساس اطلاعات آزمایشگاهی
نویسندگان
1 مؤسسه آموزش عالی آیندگان، تنکابن، ایران
2 پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
doi
چکیده
میانقاب، دیواری است که در داخل و در تماس کامل با قاب اجرا میشود و سختی و مقاومت آن را به مقدار قابلملاحظهای افزایش میدهد. در آییننامههای بهسازی لرزهای توصیه شده پس از بررسی کفایت اعضا و اتصالات قاب برای تحمل نیروهای حاصل از کنش میانقابی، وجود میانقاب با یک دستک فشاری قطری مدلسازی گردد. در مورد میانقابهای دارای بازشو نیز رویه مشابهی بهکار گرفته میشود و در آییننامههای بهسازی استفاده از ظرفیت آنها مجاز دانسته شده است. این در حالی است که برای مدلسازی آنها در سازه لازم است علاوه بر ارائه مدل ریاضی، مقدار ضریب اصلاح (m) ارائه گردد که در حال حاضر پیشنهادی برای هریک از این موارد وجود ندارد. بنابراین در این تحقیق تلاش شده است که مقدار ضریب اصلاح بر اساس کارهای آزمایشگاهی موجود در ادبیات فنی ارائه گردد. برای این منظور، مقدار این ضریب برای نمونههای دارای بازشو و همچنین نمونههای مشابه توپر محاسبه و با یکدیگر مقایسه شده است. در انتها، نشان داده شده است که ضریب اصلاح m برای میانقابهای دارای بازشو را میتوان برابر با مقدار متناظر میانقاب فاقد بازشو در نظر گرفت.در ادامه ضریب اصلاح میانقابهای توپر مورد توجه قرار گرفت. عوامل مؤثر بر ضریب اصلاح اینگونه میانقابها بررسی و نشان داده شد که ضریب اصلاح اینگونه میانقابها فقط تابع جنس میانقاب و قاب پیرامون آن است و بهرغم پیشنهاد آییننامهها، به نسبت بعدی و نسبت مقاومت قاب به میانقاب وابسته نیست. در ادامه مقادیری برای ضریب m میانقاب توپر برحسب جنس قاب و میانقاب پیشنهاد شد.
