آسیبشناسی رفتار و باورهای عمومی در خصوص زلزله؛ مطالعه موردی: شهر بابل
نویسندگان
1 پژوهشکده زلزلهشناسی، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
2 پژوهشکده مدیریت خطرپذیری و بحران، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
چکیده
این پژوهش بهمنظور بررسی و ارزیابی میزان آگاهی مردم شهر بابل از لرزهخیزی منطقه و آمادگی آنان برای مقابله با این وضعیت صورت گرفته است. بدینمنظور و برای دستیابی به میزان آگاهی مردم از زلزلهخیز بودن منطقه، نیازهای ضروری آنان، رفتارهای آنان هنگام وقوع زلزله، آمادگی در برابر آن و متداولترین روش آموزشی دریافت و انتقال مفاهیم مربوط به زلزله و موارد مشابه پرسشنامهای در میان مردم شهر توزیع شد. تعداد 426 پرسشنامه به روش تصادفی ساده و با سؤال از افراد بالای هجده سال در میدانها، چهارراهها، دانشگاهها، ادارهها و بیمارستانهای شهر (در وقت ملاقات) تکمیل گردید. سپس، پاسخهای دریافتی با استفاده از نرمافزار تحلیل آماری اسپیاساس مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج بهدستآمده، 62 درصد پرسش شوندگان، مطالب آموزشی پیرامون زلزله دریافت کردهاند ولی 70 درصد از آنها و همچنین 81 درصد از پرسش شوندگان گروه سنی 18-25 سال، بابل را شهری زلزلهخیز نمیدانند و یا اطلاعی از زلزلهخیز بودن آن ندارند. یکی از دلایل چنین دیدگاهی در نظر مردم بابل در تصور غلط آنان از معنای زلزلهخیزی ریشه دارد. آنها منظور خود از زلزلهخیز بودن شهر را، در چندین بار تجربه کردن زلزله در سال و یا رخداد زلزله در این شهر بیان میکردند. در نتیجه، آموزش مطالب مربوط به زلزله به همراه آگاهیبخشی نسبت به وضعیت لرزهخیزی شهر باید بهمنزله اولویت در نظر گرفته شود.