تأثیر گردشگری بر تقویت نگرشهای کارآفرینانه در مناطق روستایی (مطالعه موردی: مقایسه روستاهای ابر و ابرسج - شهرستان شاهرود)
نویسندگان
1 استاد و عضو قطب علمی برنامهریزی روستایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران
2 استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jrur.2012.25101چکیده
از نخستین آثار گردشگری روستایی، ایجاد فرصتهای کارآفرینانه در محیط روستاهاست. تأثیرپذیری نگرش کارآفرینانه از گردشگری روستایی از مهمترین مزایای گردشگری روستایی قلمداد میشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تأثیر گردشگری بر نگرشهای کارآفرینانه در مناطق روستایی انجام شده که از لحاظ ماهیت و روش، توصیفی پیمایشی است و از نظر هدف در گروه پژوهشهای کاربردی جای میگیرد. جامعه آماری تحقیق، روستاییان (20 تا 60 ساله) ساکن در دو روستای ابر و ابرسج شهرستان شاهرود، و دارای تحصیلات دیپلم و بالاتر بودند، که دستکم 3 سال سابقه سکونت در روستای موردنظر داشتند. برای گردآوری دادهها با توجه به وجود نداشتن ابزاری برای اندازه-گیری نگرش کارآفرینانه در زمینه گردشگری روستایی، از پرسشنامه محققساخته با عنوان مقیاس نگرش کارآفرینانه (EAS) استفاده شد که اعتبار صوری و محتوایی آن در مشورت با خبرگان دانشگاهی و گردشگری و پایایی آن با آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. برای تحلیل دادهها از آزمونهای K-S، آزمون لوین، تحلیل عاملی تأییدی، آزمون t، تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمونهای تعقیبی تحلیل واریانس یکسویه استفاده شد. نتایج نشان داد که گردشگری روستایی میزان اعتماد به نفس، موفقیتطلبی، تمایل به مخاطره، نوآوری، کنترل شخصی و تشخیص فرصت و در مجموع سطح کلی نگرش کارآفرینانه را به طور معنیداری افزایش داده است و میتواند به عنوان محرکی برای فعالیتهای کارآفرینانه در مناطق روستایی مورد استفاده قرار گیرد.