سلول‌های T-helper و سایتوکاین‌های آنها در پاتوژنز و درمان آسم

نویسندگان

1 گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22038/mjms.2023.71109.4222
چکیده

چکیده: پیشرفت‌های چشم‌گیری در درک مکانیسم‌های سلولی و مولکولی التهاب مزمن و بازسازی مجاری هوایی درآسم در چند دهه اخیر صورت گرفته است. آسم یک بیماری التهابی مزمن مجاری هوایی است که مشخصه آن انسداد برگشت پذیر راه هوایی می‌باشد که یا خود به خود رفع می‌گردد یا با درمان برطرف می‌شود. اکثر بیماران آسم از نوع ائوزینوفیل-غالب"Th2-high" حساس به درمان با گلوکوکورتیکوئید می‌باشند. هنگامی که سلول‌های اپیتلیال راه هوایی توسط آلرژن‌ها تحریک می‌شوند، IL-33TT، IL-25و TSLP برای ایجاد پاسخ ایمنی ترشح می‌گردند. در ابتدا ILC2 به همراه سلول‌های Th2 یکسری سایتوکاین‌ها همانند: IL-4 ،IL-5 و IL-13 را تولید می‌کنند. IL-5 باعث فراخوانی ائوزینوفیل‌ها می‌شود. در حال حاضر توافق جمعی بر سر تعریف دقیق از آسم “Th2-low” درغیاب التهاب Th2 در دسترس نیست، اما گمان می‌گردد که باسایر سلول های Th در ارتباط باشد. سلول‌های Th1 و Th17 قادر به تولید سایتوکین‌هایی هستند که نوتروفیل‌ها را توسط IFN-γ و IL-17 را برای ایفای نقش درایجاد آسم "Th2-low" جذب می‌کنند .در این مقاله، سعی گردیده تا پاتوژنز سلول های Th در آسم را به ترتیب و به صورت خلاصه مورد بررسی قرار داده تا رویکردهای درمانی به روز جهت مطالعات بالقوه تحقیقاتی گرداوری گردد.