رتبهبندی میزان اشتغال و ارزش افزوده حاصل از فعالیت بخشهای تولیدی و بررسی علل آنها (با استفاده از تحلیل داده-ستانده)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اقتصاد، موسسه مطالعات اندیشه شهر و اقتصاد، تهران
2 کارشناس ارشد اقتصاد، اداره حسابهای اقتصادی بانک مرکزی جاا
3 دانشجوی دکتری دانشگاه مازندران، دیوان محاسبات کشور، تهران
4 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه مازندران
5 کارشناس ارشد اقتصاد، بانک اقتصاد نوین شعبه ساری
6 کارشناس ارشد اقتصاد، بانک پاسارگاد، تهران
doi
چکیده
این مقاله در پی تعیین جایگاه فعالیت بخشهای مختلف تولیدی در ایجاد اشتغال و ارزش افزوده در کشور و بررسی علل آن میباشد. برای این منظور از تجزیه و تحلیل ضرایب داده-ستانده استفاده میشود. سهم عوامل موثر در ایجاد اشتغال و ارزش افزوده بخشها شناسایی و مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. دادههای مورد نیاز از جدول داده-ستانده سال 1385 کشور و نتایج سرشماریهای نفوس و مسکن این سال تامین میگردد. نتایج تحقیق نشان میدهد یکی از عوامل موثر در ایجاد اشتغال و ارزش افزوده، ضرایب فزاینده پیشین کل[1] اشتغالزایی و ایجاد ارزش افزوده است که عاملی فنی و در کوتاه مدت ثابت میباشد. بر این اساس به دلیل تامین نهاده برای بخشهای اقتصادی، فقط بخشهای زراعت، باغداری و جنگلداری به لحاظ ضرایب فزاینده پیشین کل ایجاد ارزش افزوده و اشتغالزایی، در زمره 5 بخش برتر قرار دارند. در حالی که بخشهای واسطهگریهای مالی و تامین برق، آب و گاز که به لحاظ ضرایب فزاینده پیشین کل ارزش افزوده در زمره 5 بخش برتر قرار دارند، به لحاظ ضرایب فزاینده پیشین کل اشتغالزایی در پایینترین رتبهها جای دارند. دیگر عامل موثر کالای نهایی تولید شده در بخشها است که عاملی برون زا و در کوتاه مدت قابل تغییر است. با وجود اینکه بین تولید کالا و خدمات نهایی بخشها با ارزش افزوده آنها در سال 1385 رابطه بالایی دیده میشود، بین تولید کالا و خدمات نهایی بخشها با سطح اشتغال آنها ارتباط چندانی وجود ندارد.
