فراترکیب پژوهشهای بومی انجام شده در حوزه نظارت همگانی با رویکرد آسیبشناسانه و ارائه یک چارچوب مطالعاتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استاد، دانشگاه علامه طباطیایی، تهران، ایران.
3 استادیار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.30497/smt.2021.76071چکیده
در سالهای اخیر و با توجه به تغییر الگوها و پارادایمهای حوزه مدیریت دولتی و نیز به دلیل اقتضائات و شرایط نوظهور دنیای معاصر، نواقص، ضعفها، کاستیها و تبعات ناشی از منحصر نمودن امر نظارت در بخش عمومی، صرفاً به نهادهای رسمی و دولتی متولی آن، بیش از پیش آشکار گردیده است. در این راستا، اقبال به مقوله نظارت همگانی در سازمانهای دولتی به عنوان یکی از رویکردهای کارآمد نظارتی، به شکل چشمگیری نسبت به گذشته افزایش یافته و به تبع آن گرایش محققان و پژوهشگران حوزه حکمرانی، علوم سیاسی و مدیریت دولتی نیز به حوزه مطالعاتی نظارت همگانی به شکل قابل توجهی روبه فزونی نهاده است. در کشور ما نیز پژوهشگران این حوزه مطالعاتی هریک از منظر و دیدگاه خاص خود به این زمینه پژوهشی روی آورده و یافتههای خود را ارائه نمودهاند. پژوهش حاضر با رویکردی آسیبشناسانه، به تجزیه و تحلیل مقالات داخلی انجام شده در حوزه نظارت همگانی در یک بازه پانزده ساله (از سال 1385 تا سال 1399) با استفاده از روش فراترکیب پرداخته و ضمن شناسایی مهمترین نقاط ضعف و خلاءهای مطالعاتی و ارائه راهکار، مهمترین مفاهیم و مقولههای این حوزه را از خلال این مطالعات استخراج نموده است. بنا به نتایج تحقیق، عدم استفاده از روشهای پژوهشی متنوع، حمایت ضعیف از پژوهشهای این حوزه، عدم مطالعه روی متغیرهای متنوع، تمرکز بیشتر روی اجزاء شناختهشدهتر نظارت همگانی و ضعف مطالعاتی در شناخت ابعاد و جنبههای کمتر شناختهشده آن، از مهمترین نقاط ضعف مطالعات داخلی انجامشده در حوزه نظارت همگانی هستند که ضمن ارائه پیشنهادهای کاربردی در جهت رفع آنها، یک چارچوب مطالعاتی نیز برای پژوهشهای آتی در این زمینه ارائه گردیده است.
