بررسی ارتباط آسیب‌های اندام تحتانی با شکل کف‌پا

نویسندگان

1 گروه آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 گروه آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22038/mjms.2022.65066.3816
چکیده

مقدمه: اندام تحتانی در رشته کاراته بیشتر در زنجیره حرکتی بسته قرار دارد؛ بنابراین، وضعیت پاها یک عامل موثر در تعیین عملکرد اندام تحتانی است. از این رو، هدف تحقیق حاضر، بررسی ارتباط آسیب‌های اندام تحتانی با شکل کف‌پا در کاراته‌کاهای نخبه استان البرز بود. روش کار: تحقیق حاضر از نوع مقطعی بود. 100 کاراته‌کا نخبه (50 زن و 50 مرد) که 50 نفر دارای آسیب غیر‌برخوردی اندام تحتانی و 50 نفر دیگر بدون آسیب اندام تحتانی بودند انتخاب شدند. برای بررسی نوع کف‌پا، از روش افت ناوی استفاده شد. آزمون‌های تی‌مستقل و خیدو برای مقایسه متغیرهای تحقیق و آزمون همبستگی فی برای بررسی همبستگی متغیرها استفاده شد. کلیه تجزیه و تحلیل‌های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 انجام شدند (میزان آلفای کوچکتر از 05/0).نتایج: نتایج نشان داد که بین کاتاکاها و کومیته‌کاها تفاوت معناداری به ترتیب در شیوع ناهنجاری‌های کف‌پا و شیوع آسیب‌های اندام تحتانی وجود نداشت (837/0=p؛ 211/0=p). از طرفی، بین آسیب اندام تحتانی و نوع کف‌پا ارتباط معناداری نشان داده شد؛ به‌گونه‌ای که کف‌پای صاف توانست بطور معناداری آسیب‌های اندام تحتانی در ورزشکاران شرکت کننده در رشته کاراته را پیش بینی کند (003/0=p). نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شیوع ناهنجاری‌های کف پا در بین کاراته‌کاها بالا بوده و جهت پیشگیری از آسیب‌های اندام تحتانی در کاراته-کاها، پیشگیری از ابتلا به کف پای صاف و اصلاح آن از اهمیت بالایی برخوردار است.