فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در روش‌های طراحی متعارف، ساختمان طوری طراحی می‌گردد که در هنگام وقوع زلزله این امکان وجود داشته باشد که در تمام طبقات ساختمان، مصالح سازه بتوانند وارد محدوده غیر ارتجاعی شوند. مشکل این روش آن است که یک ساختمان n طبقه منظم، در هر جهت اصلی دارای n درجه آزادی انتقالی می‌باشد؛ لذا برآورد رفتار غیر ارتجاعی ساختمان تحت اثر زلزله های نامتعین در آینده به‌سادگی قابل بررسی نخواهد بود و علیرغم طراحی دقیق، این احتمال وجود دارد که تحت یک زلزله خاص، تغییر مکان‌های طبقات دارای توزیعی نامناسب بوده و این تغییر مکان‌های غیر ارتجاعی در طبقاتی خاص متمرکز گردیده و باعث گسیختگی آن طبقات و در نهایت گسیختگی کل سازه شوند. در صورت استفاده از یک هسته صلب با اتصال مفصل به پی، یک سازه n طبقه، در هر راستا تقریباً دارای رفتاری یک درجه آزادی بوده و در نتیجه برآورد رفتار سازه تحت اثر زلزله های محتمل، ساده تر و دقیق‌تر خواهد بود و همچنین در این سیستم، امکان تمرکز تغییر مکان در برخی از طبقات ساختمان (طبقه نرم) به‌هیچ‌وجه وجود نخواهد داشت. نظر به آنکه رفتار چنین سازه ای عمدتاً در مود اول ارتعاشی می‌باشد، لذا در این مقاله یک روش ساده شده برای تحلیل این نوع سازه ارائه شده است و رفتار تاریخچه زمانی ارتجاعی و غیر ارتجاعی سازه‌ی معادل با سازه اصلی، مقایسه گردیده و نتایج به‌دست‌آمده حاکی از دقت بسیار بالای سازه‌ی معادل در تحلیل ارتجاعی و دقت نسبتاً خوب در تحلیل‌های غیر ارتجاعی می‌باشد.