تعیین اندازه بهینه در صنایع تولیدی ایران با استفاده از روش بقا
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد
2 عضو هیأت علمی دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
3 کارشناس ارشد برنامهریزی سیستمهای اقتصادی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
در ادبیات اقتصادی حداقل اندازه کارآ به میزانی از تولید اطلاق میشود که منحنی هزینه متوسط بنگاه در بلندمدت حداقل شده و این میزان با استفاده از روشهایی چون کومانور- ویلسون، هزینه یا روش میانه قابل تخمین است. در این میان، میتوان حداقل اندازه کارآ را با توجه به روند طی شده توسط بنگاههای موجود یا جدیدالورود در هر صنعت ارزیابی نمود. این نگاه در ادبیات اقتصاد صنعتی با روش بقا شناخته شده و از اینرو، این مقاله با هدف تعیین حداقل اندازه کارآ در صنایع تولیدی ایران با این روش تدوین شده است. دادههای این پژوهش ویژگی بنگاههای صنایع تولیدی در سطح کدهای دورقمی ISIC است و برای تعیین اندازه بهینه از تکنیک ماتریسهای انتقال استفاده شده است. نتایج این بررسی نشان میدهد که حداقل اندازه کارآ به شدت تحت تأثیر نوع صنعتی است که بنگاه در آن فعالیت نموده و میتوان صنایعی را نیز با بیش از یک اندازه بهینه مشاهده نمود. از نظر سیاستگذاری و بر اساس این یافتهها لازم است تا به جای معرفی یک اندازه به عنوان اندازه بهینه برای کل بنگاههای صنعتی، اندازه بهینه برای هر صنعت معرفی شود.
