شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر چسبندگی روابط درون شبکههای کسبوکار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استاد، مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشیار، مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.30497/smt.2021.240950.3241چکیده
هدف این پژوهش ارائهی چارچوبی نظری برای عوامل چسبندگی روابط درون شبکههای کسبوکار و همینطور نقش این عوامل در مراحل شکلگیری تا خاتمه یک رابطه درون بستر شبکه است. نوع پژوهش از منظر هدف، کاربردی و از منظر روش کتابخانهای است. ابتدا مفهوم چسبندگی از 5 رویکرد دانشی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است که عبارتاند از: رویکرد اسلامی، رویکرد اقتصادی، رویکرد روانشناختی، رویکرد جامعهشناختی و رویکرد علوم پایه؛ سپس رویکرد مورد استفاده در این مطالعه تشریح شده است. روش مورد استفاده پژوهش، مرور نظاممند بوده است که تعداد 56 مقاله مربوط به روابط درون شبکههای کسبوکار از 1971 تا 2021 میلادی در پایگاههای علمی استخراج شده است. پس از انجام فرآیند فیلترینگ و با استفاده از روش کدگذاری دستی، این 55 مقاله بهصورت مطالعه تمام متن کدگذاری شدهاند. عوامل تأثیرگذار روی چسبندگی روابط درون شبکه به 12 دسته کلی تقسیم شد که در سه لایه با نامهای چسبندگی ساختاری، چسبندگی ادراکی و چسبندگی اختصاصی جای داده شدهاند. از بین عوامل شناساییشده، تعداد روابط ورودی و خروجی دارای بیشترین فراوانی بوده و لایه مربوط به چسبندگی ساختاری پرتکرارترین لایه است. در مرحله بعدی نیز چرخه عمر یک رابطه در بستر شبکه کسبوکار، ترسیم شده و اولویت سه لایه از چسبندگی برای آنها تعریف شده است. نتایج نشان از بیشترین تأثیر چسبندگی ساختاری در تمام مراحل چرخه عمر است.
