ارتقای اثربخشی تصمیمگیری شهودی به کمک مدلسازی ریاضی آن
نویسندگان
1 استاد مدیریت استراتژیک، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشگاه تهران پردیس البرز، تهران، ایران
doi
10.30497/smt.2020.75462چکیده
بهرهگیری از شهود و تصمیمگیری شهودی به عنوان یک عامل مؤثر مدیریت، توجه فزایندهای را در محافل علمی و پژوهشها در سطح دنیا به خود جلب کرده است. این پژوهش، با بیان نقش اساسی تصمیمگیری شهودی در شرایط پیچیده جهان امروز، و استفاده از مدلی کمی مبتنیبر عدم قطعیت کوشش میکند، تا الگویی کارآمد برای ارتقای اثربخشی تصمیمگیری شهودی مدیران و شناسایی بهترین تصمیم شهودی نسبت به الگوی بهینه، عرضه کند. برای دستیابی به هدف مذکور، ابتدا یک مدل تصمیمگیری شهودی بر اساس چهار مؤلفهی تشکیلدهنده آن ارائه و سپس با استفاده از تکنیکهای ریاضی یک مدل برنامهریزی غیرخطی برای تصمیمگیری شهودی بر پایه نظریه دمپستر ـ شافر ارائه گردید. در نهایت با ذکر یک نمونه عملی مدلسازی واقعی از مسأله پژوهش انجام و برای تشریح چگونگی استفاده از آن در جهت ارتقای تصمیمگیری، به کمک روشهای ریاضی، به حل آن پرداخته شد. مدل مذکور، در شرایطی که دادهها جهت أخذ تصمیم با ابهام مواجهاند و مبنای منطقیای جهت أخذ تصمیم وجود ندارد، میتواند راهکار مناسبی جهت کاهش ریسکهای احتمالی حاصل از أخذ تصمیمگیریهای شهودی گردد. در واقع در این مدل، با تجمیع نظرات خبرگان (تصمیمگیرندگان سازمانی)، یک مدل مرجع پیشنهاد میشود که میتواند به عنوان، مبنایی برای أخذ تصمیمات شهودی قرار گیرد.
