ارائه چارچوبی متوازن برای اندازهگیری و ارزیابی نوآوری در سازمانهای دفاعی
نویسندگان
1 استادیار مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی مالک اشتر. تهران. ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد واحد تهران شمال. تهران. ایران.
3 استادیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران پردیس فارابی، قم، ایران
4 دانشیار مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.
5 استادیار مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی مالک اشتر. تهران. ایران.
doi
10.30497/smt.2020.75459چکیده
نوآوری را میتوان توسعه و بهکارگیری راههای جدید و بهطور چشمگیر بهبود یافته برای پاسخگویی به نیازها و مسائل اجتماعی و اقتصادی تعریف کرد. تاکنون الگوها و رویکردهای متعددی در سطوح مختلف سازمانی و ملی برای اندازهگیری و ارزیابی نوآوری ارائه شده است. از طرفی، به دلیل ماهیت متفاوت سازمانهای دفاعی، نوآوری در این سازمانها شامل پیشرانها، الزامات و ملاحظات خاصی است. بنابراین، پژوهش حاضر با بهرهگیری از رویکرد کیفی و استراتژی طرح چندشیوهای شامل روش تحلیل مضمون و روش مدلسازی ساختاری تفسیری به ارائه چارچوبی متوازن برای اندازهگیری و ارزیابی نوآوری در سازمانهای دفاعی پرداخته است. این چارچوب مشتمل بر دو دسته از مضامین فراگیر پیشران (تحلیلهای راهبردی مبتنی بر دکترین دفاعی؛ تحلیل سبد محصولات و فناوریهای دفاعی؛ شبکهسازی و توسعه همکاریهای فناورانه؛ بازطراحی نهادها، فرآیندها و توسعه سرمایههای انسانی؛ مدیریت منابع، زیرساختها و ظرفیتها) و مضامین فراگیر وابسته (نتایج سرمایههای انسانی؛ نتایج شبکه همکاران دفاعی؛ نتایج مشتریان و نیروهای مسلح؛ نتایج عملکردی نوآوریهای دفاعی؛ نتایج مالی و ماموریتی؛ نتایج جامعه و امنیت ملی) است. ویژگی اصلی این چارچوب آن است که نوآوریهای فناورانه و سازمانی، نوآوریهای تدریجی و ریشهای، افق زمانی گذشته، حال و آینده و ملاحظات اجتماعی، فنی و اقتصادی را بهطور همزمان در برمیگیرد.