ارائه چارچوبی متوازن برای اندازه‌گیری و ارزیابی نوآوری در سازمان‌های دفاعی

نویسندگان

1 استادیار مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی مالک اشتر. تهران. ایران.

2 دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد واحد تهران شمال. تهران. ایران.

3 استادیار دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران پردیس فارابی، قم، ایران

4 دانشیار مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران.

5 استادیار مجتمع دانشگاهی مدیریت و مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی مالک اشتر. تهران. ایران.

doi
10.30497/smt.2020.75459
چکیده

نوآوری را می­توان توسعه و به­کارگیری راه­های جدید و به­طور چشمگیر بهبود یافته برای پاسخ­گویی به نیازها و مسائل اجتماعی و اقتصادی تعریف کرد. تاکنون الگوها و رویکردهای متعددی در سطوح مختلف سازمانی و ملی برای اندازه­گیری و ارزیابی نوآوری ارائه شده است. از طرفی، به دلیل ماهیت متفاوت سازمان­های دفاعی، نوآوری در این سازمان­ها شامل پیشران­ها، الزامات و ملاحظات خاصی است. بنابراین، پژوهش حاضر با بهره­گیری از رویکرد کیفی و استراتژی طرح چندشیوه­ای شامل روش تحلیل مضمون و روش مدلسازی ساختاری تفسیری به ارائه چارچوبی متوازن برای اندازه­گیری و ارزیابی نوآوری در سازمان­های دفاعی پرداخته است. این چارچوب مشتمل بر دو دسته از مضامین فراگیر پیشران (تحلیل­های راهبردی مبتنی بر دکترین دفاعی؛ تحلیل سبد محصولات و فناوری‌های دفاعی؛ شبکه­سازی و توسعه همکاری‌های فناورانه؛ بازطراحی نهادها، فرآیندها و توسعه سرمایه‌های انسانی؛ مدیریت منابع، زیرساخت‌ها و ظرفیت‌ها) و مضامین فراگیر وابسته (نتایج سرمایه­های انسانی؛ نتایج شبکه همکاران دفاعی؛ نتایج مشتریان و نیروهای مسلح؛ نتایج عملکردی نوآوری­های دفاعی؛ نتایج مالی و ماموریتی؛ نتایج جامعه و امنیت ملی) است. ویژگی اصلی این چارچوب آن است که نوآوری­های فناورانه و سازمانی، نوآوری­های تدریجی و ریشه­ای، افق زمانی گذشته، حال و آینده و ملاحظات اجتماعی، فنی و اقتصادی را به­طور همزمان در برمی­گیرد.