نقش هوش تجاری بر محدودیت کیفی اطلاعات مالی برای استفادهکنندگان
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه حسابداری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30497/smt.2020.75426چکیده
با گسترش و افزایش حجم تولید اطلاعات و تنوع نیازهای استفادهکنندگان لازم است از ابزار توانمندی استفاده شود تا بهجای انسان بررسی، تحلیل، پیشبینی و سپس تصمیمگیری نماید. یکی از این ابزارهای کارآمد در فرایند تصمیمگیری هوش تجاری است که در راستای پشتیبانی از تصمیمگیریهای هوشمندانه است. عدماستفاده از ابزارهای نوین گزارشدهی در سازمانها موجب بروز مشکلات عدیدهای میشود که ازجمله آنها: متفرق و حجیم بودن دادهها، کندی در تهیه گزارشات، گزارشدهی در سطح مدیران میانی، ناتوانی در تهیه گزارشات تحلیلی و چند بُعدی است. اطلاعات مالی زمانی میتواند برای تصمیمگیری استفادهکنندگان مفید باشد که دارای کیفیت باشند، یعنی همزمان دارای ویژگی قابلاتکاء و مربوط بودن باشند. اما آنچه موردتوجه است کاهش کیفیت گزارشات مالی بهدلیل تضاد بین ویژگی قابلاتکاء و مربوط بودن اطلاعات است. بر این اساس مسأله پژوهش حاضر این است که آیا هوش تجاری میتواند تضاد بین ویژگیهای کیفی اطلاعات مالی را برطرف نماید و بر کیفیت آن بیفزاید؟ بدینمنظور اطلاعاتی که در مورد ارتباط بین ویژگیهای کیفی اطلاعات مالی و شاخصهای مربوط به هوش تجاری بوده از جامعه حسابداران رسمی ایران جمعآوری و به روش معادلات ساختاری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. بررسی نشان داد شاخصهای هوش تجاری که شامل یکپارچگی، اطلاعرسانی، ارتباطات و استنتاج، تحلیل تجاری، تحلیل فنی، تحلیل تحقیقی، سیستمهای هشداردهنده و تصمیمگیری اثربخش است برای اندازهگیری شاخصهای مربوط به ویژگیهای کیفی اطلاعات مالی که شامل مربوط بودن و قابلاتکاء بودن میباشند مناسب هستند و از بار عاملی مورد قبولی برخوردارند. یافتهها بیانگر این است که، هوش تجاری میتواند 87 درصد از محدودیتهای اطلاعات مالی را برطرف نموده و بر کیفیت آن بیفزاید.