بررسی عددی مخاطرات گسلش سطحی معکوس بر ساختمان‌ها

نویسندگان

1 پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، تهران

2 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مازندران، بابلسر

3 دانشگاه مازندران، بابلسر

doi
چکیده

خرابی­های به‌جامانده از زلزله‌های سال ۱۹۹۹ ترکیه و تایوان علاقه­مندی به بررسی رفتار ساختمان­ها در برخورد با گسیختگی سطحی ناشی از گسل­ها را بیشتر نمود. در این خصوص تحقیقات زیادی برای پی بردن به وضعیت اندرکنش موجود بین گسیختگی گسل و پی­های سطحی انجام شد؛ هم ‌اکنون در ایران و بسیاری از کشورهای دنیا ساختمان­های ساخته شده و یا در حال ساختی هستند که احتمال برخورد گسیختگی ناشی از گسل­ها با آنها با توجه به وجود عدم قطعیت­ها در رخنمون محل دقیق گسلش سطحی وجود دارد. از این‌رو با بررسی هر چه بیشتر خطرات ناشی از گسلش در اندرکنش با پی­های سطحی می­توان به ساخت‌وساز بر روی یا مجاور گسل­ها کمک نمود و ابهامات موجود در این زمینه را تا حد زیادی مرتفع نمود. در تحقیق حاضر با توجه به محدودیت‌هایی که آیین­نامه­های لرزه‌ای جهت ساخت‌وساز در پهنه­های گسلی در نظر گرفته­اند و ارزیابی شواهد میدانی موجود از زلزله­های گذشته به بررسی عددی مخاطرات گسلش سطحی معکوس بر ساختمان‌ها پرداخته می‌شود. با توجه به شواهد میدانی برداشت شده در زلزله‌های گذشته، موقعیت قرارگیری ساختمان­ها و بار سازه از نقش ویژه­ای در ایجاد خسارت در سازه­ها هنگام وقوع گسلش سطحی برخوردار است که در تحقیق حاضر، مورد بررسی قرار گرفته‌ است. نتایج مطالعات حاضـر نشان می­دهـد که محدودیت­های آیین­نامه­ای از قبیل فاصله مجاز جهت ساخت­و­ساز در پهنه­های گسلی فعال، الزاماً منجر به حصول ساخت و سازی ایمن نمی‌گردد.