اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی کودک‌محور بر اضطراب، سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان پایه اول دوزبانه

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی،دانشگاه پیام نور،تهران،ایران

2 استادیارگروه روانشناسی،دانشگاه پیام نور ،تهران،ایران.(نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2022.67458.3997
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی کودک‌محور بر اضطراب، سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان پایه اول دو زبانه انجام گرفت. پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان پایه اول دو زبانه شهر اصفهان در سال تحصیلی 99-1398 بود. در این پژوهش تعداد 30 کودک پایه اول دو زبانه با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جایگزین شدند (هر گروه 15 کودک). گروه آزمایش آموزش ذهن‌آگاهی کودک‌محور (بوردیک، 2014) را طی یک و نیم‌ ماه در 10 جلسه 75 دقیقه‌ای دریافت نمودند. در این بین در گروه آزمایش 1 نفر و در گروه گواه گواه نیز 2 کودک ریزش داشتند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب کودکان (CIQ)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی کودکان (CCAQ) و پرسشنامه خشم کودکان (CAQ) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار آماری 23SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش ذهن‌آگاهی کودک‌محور بر اضطراب، سازگاری اجتماعی و کنترل خشم کودکان پایه اول دو زبانه تأثیر معنادار دارد (001/0p<). بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر می‌توان چنین نتیجه گرفت که آموزش ذهن‌آگاهی کودک‌محور با بهره‌گیری از فنونی همانند افکار، هیجانات و رفتار آگاهانه و بودن در زمان حال می‌تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت کاهش اضطراب و خشم و بهبود سازگاری اجتماعی کودکان پایه اول دو زبانه مورد استفاده گیرد.